36 
dwarsgroeven  bezit,  die  in  liet  midden  onderbroken  zijn.  Voor  zoover 
mij  bekend,  worden  dergelijke  geperforeerde  schubben  slechts  ge- 
vonden bij  een  viertal  nauw  verwante  recente  haring-soorten,  die 
in  den  Indo-Australischen  Archipel  leven. 
Deze  soorten  belmoren  tot  het  geslacht  Clupea  sensu  latiore  en 
zijn  door  Weber  en  mij  (Fishes  of  the  Indo-Australian  Archipelago 
II,  1913,  p.  68)  in  navolging  van  Bi.eeker  met  een  aantal  andere 
soorten,  die  evenwel  de  genoemde  kenmerken  niet  vertonnen,  tot 
het  subgenus  Harengula  gebracht.  Tate  Regan  (Ann.  Mag.  Nat.  Hist. 
(8)  XIX,  1917,  p.  377)  heeft  dit  subgenus  tot  den  rang  van  een 
genus  verheven  en  daarvan  als  Sardinella  die  soorten  afgescheiden, 
welke  behalve  in  eenige  andere  kenmerken  van  Harengula  afwijken 
door  de  struktuur  der  schubben.  In  Harengula  loopen  de  dwars- 
groeven der  schubben  van  boven  tot  onder  door,  in  Sardinella  zijn 
zij  in  het  midden  onderbroken.  De  bovenbedoelde  soorten  met  ge- 
perforeerde schubben  hebben,  evenals  mijn  fossiel,  ook  onderbroken 
dwarsgroeven  op  de  schubben  en  worden  dan  ook  door  Tate  Regan 
tot  zijn  genus  Sardinella  gerekend.  Het  is  duidelijk,  dat  daartoe  ook 
het  onderhavige  fossiel  behoort.  Tate  Regan  vermeldt  in  zijn  korte 
beschrijving  de  gaatjes  in  de  schubben  niet  en  ik  weet  dus  niet,  of 
bij  sommige  der  overige  soorten,  die  hij  tot  Sardinella  brengt,  en 
die  voorkomen  in  de  Atlantik,  Middellandsche  en  Zwarte  Zee,  Indik 
en  Pacifik,  dergelijke  doorboorde  schubben  gevonden  worden.  Uit 
het  voorgaande  zal  evenwel  duidelijk  zijn,  dat  de  soorten  met  der- 
gelijke schubben  een  natuurlijke  groep  vormen  en  dat  daartoe  ook 
het  fossiel  gebracht  dient  te  worden,  dat  ik  thans  zal  beschrijven 
onder  den  naam  van 
Clupea  (Sardinella)  bromveri  n.sp. 
De  totale  lengte  van  het  exemplaar  is  niet  aan  te  geven,  zoowel 
doordat  het  praeorbitale  gedeelte  van  den  kop  ontbreekt,  alsook  omdat 
de  wervelkolom  op  verschillende  plaatsen  gebroken  is,  sommige 
wervels  over  elkaar  zijn  geschoven  en  andere  uiteen  geraakt  zijn. 
Naar  schatting  zal  de  lengte  J50  mM.  bedragen.  Het  aantal  wervels 
laat  zich  ook  moeilijk  tellen.  Ik  meen  er  42  te  kunnen  onder- 
scheiden, wat  iets  minder  is  dan  de  getallen,  door  Tate  Regan  l.c. 
voor  Sardinella  opgegeven.  Dei,sman  (Bijdragen  tot  de  Dierkunde, 
Afl.  XXII  1922,  p.  29)  geeft  voor  Clupea  jimbriata,  een  der  soorten 
met  doorboorde  schubben,  45  als  het  aantal  der  wervels  op. 
Van  den  schedel  is  eigenlijk  alleen  het  kieuwdeksel  en  een  deel 
der  orbitalia  goed  bewaard  gebleven.  Het  operculum  vertoont  in 
