Geologie.  — H.  A.  Brouwek:  ,, Breuken  en  verschuivingen  nabij  de 
oppervlakte  van  bewegende  geanticlinaJen.  III.  De  horizontale 
beweging  van  den  Middel- Atlantischen  rug\ 
Vele  verklai'ingen,  welke  voor  den  tektonisclien  bouw  zijn  en 
worden  gegeven  zijn  onvolkomen  door  de  geometrische  behandeling 
der  vraagstukken  en  door  een,  onze  beschouwingswijze  eigen,  voor- 
keur voor  vertikale  bewegingen.  De  geometrische  behandeling  brengt 
mede,  dat  de  verplaatsing  en  niet  de  beweging  op  deji  voorgrond 
wordt  gesteld,  waarbij  dus  het  tijdsbegrip  geheel  of  gedeeltelijk  wordt 
verwaarloosd.  Bij  de  voorkeur  voor  vertikale  bewegingen  worden 
de  natuur  onze  vooroordeelen  opgelegd,  totdat  de  waargenomen 
feiten  bewijzen,  dat  verplaatsingen  in  een  andere  richting  moeten 
hebben  plaats  gehad. 
In  gebieden,  die  niet  voor  directe  waarneming  toegankelijk  zijn, 
dat  zijn  dus  b.v.  de  door  zee  bedekte  gedeelten  der  aardkorst,  zien 
wij  dan  ook  verklaringswijzen  voor  het  bestaande  relief  door  rijzende 
of  dalende  bewegingen  onder  verwaarloozing  van  het  tijdsbegrip 
door  vele  onderzoekers  gegeven.  De  verbrokkeling  van  continenten 
en  het  verzinken  van  landbruggen  zijn  veel  gebruikte  uitdrukkingen, 
die  het  bovenstaande  illustreeren.  Snelheid  en  richting  der  beweging 
komen  bij  deze  onvolkomen  veiklaringen  van  dynamische  verschijn- 
selen weinig  of  niet  ter  sprake.  De  reden  ligt  voor  de  hand,  de 
krachten,  welke  de  beweging  veroorzaken,  zijn  onbekend  en  de 
snelheid  der  beweging  is  niet  te  meten. 
Een  andere  methode  ter  behandeling  dezer  vraagstukken  is  de 
vergelijkend-tektonische.  Het  doel  dezer  mededeeling  is  om  na  te 
gaan,  tot  welk  resultaat  de  toepassing  dezer  methode  ons  voert  voor 
de  beweging  van  een  gebied,  dat  bijna  geheel  door  zee  is  bedekt, 
waarvan  de  morphologie  ons  in  groote  trekken  bekend  is  en  waarvan 
wij  door  talrijke  bevingen  weten,  dat  het  thans  in  beweging  verkeert. 
Het  is  de  S vormige  rug,  waarvan  het  bestaan  door  loodingen  is 
aangetoond,  en  waarvan  gedeelten  zich  boven  het  zeeniveau  ver- 
heffen, zooals  b.v.  de  Azoren  en  de  eilanden  St.  Paul  en  Tristan 
da  Cunha.  In  vorige  mededeelingen  is  door  ons  op  de  beteekenis 
1)  Deze  Verslagen  XXVII,  blz.  1155  en  XXXI,  blz.  403. 
H.  A.  Brouwer.  The  horizontal  moveinent  of  geanticlines  and  the  fractures 
near  their  surface.  Journ.  of  Geology.  1921,  XXIX,  blz.  560—577. 
