42 
gewezen  van  de  buigpunten  der  horizontale  projectie  eener  geanti- 
clinaalas  voot  de  beoordeeling  der  horizontale  beweging  van  gean- 
ticlinalen.  Transversale  breuken,  welke  meer  of  minder  gapend 
kunnen  zijn,  ontstaan  nabij  de  oppervlakte  door  snelheidsverschillen 
in  horizontale  richting,  horizontale  transversaalvei'schnivingen  langs 
gesloten  breukvlakken  treden  op  grootere  diepte  meer  op  den  voor- 
grond, terwijl  bij  toeneming  der  plasticiteit  vormverandering  en  be- 
weging zonder  breukvorming  plaats  viiideti.  Zijn  deze  tektonische 
dieptezones  alle  aan  de  oppervlakte  zichtbaar,  dan  maken  zij  het 
mogelijk  de  beweging  gedurende  een  langen  tijdsduur  te  vervolgen, 
daar  dan  verschillende  phasen  der  beweging  voor  waarneming  toe- 
gankelijk zijn.  Duren  ook  thans  de  bewegingen  nog  voort,  dan  zullen 
de  epicentra  van  aardbevingen  nabij  de  plaatsen  met  sterke  snelheids- 
verschillen zijn  opgehoopt  en  langs  min  of  meer  transversale  breuken 
kunnen  zijn  gerangschikt.  We  wijzen  op  de  omgeving  van  Straat 
Soenda  tusschen  Java  en  Sumatra,  de  aardbevingslijnen  nabij  het 
buigpunt  tusschen  Alpen  en  Karpathen,  Cooks  Straat  tusschen  het 
Noord-  en  het  Zuid  eiland  van  Nieuw-Zeeland  en  vele  andere  meer. 
Fig.  1.  2978  etc.  Zeediepten  in  meters  op  den  Middel-Atlantischen  rug. 
Indien  nu  een  onderzeesche  rug  een  buigpunt  vertoont,  dan  kan  de 
vorm  van  den  rug  een  gevolg  zijn  van  snelheidsverschillen  in  hori- 
zontale richting,  waardoor  een  oorspronkelijk  eenvoudiger  vorm 
