43 
zich  tot  den  sterker  gebogen  vorm  lieeft  ontwikkeld.  Waar  de 
snelheidsverscliillen  het  grootste  zijn,  zullen  de  epicentra  van  aard- 
bevingen zicli  ophoopen  en  omgekeerd  kan  uit  een  ophooping  van 
epicentra  nabij  een  buigpunt  worden  afgeleid,  dat  sjiellieidsverschillen 
in  horizontale  richting  een  kenmerk  zijn  der  thans  plaatsvindende 
beweging. 
De  Middel-Atlantische  rug  vei-toont  een  duidelijk  buigpunt  tusschen 
het  eiland  St.  Paul  en  het  Romanche  diep  en  een  zone  van  hoogste 
seismische  activiteit  bevindt  zich  juist  in  de  nabijheid.  Bij  verdere 
toepassing  der  vergelijkende  methode  zou  dit  tot  de  gevolgtrekking 
leiden,  dat  de  Middel-Atlantische  rug  zich  niet  alleen  thans,  maar 
ook  reeds  langen  tijd  met  snelheidsverscliillen  in  horizontale  richting 
beweegt.  De  bouw  van  den  rug  is  niet  voor  waarneming  toegankelijk, 
zoodat  deze  gevolgtrekking  niet  door  de  tektoniek  kan  woiden 
bevestigd.  Maar  er  zijn  toch  aanwijzingen,  dat  de  vergelijkende 
methode  hier  verder  kan  worden  toegepast.  Al  is  ook  de  morphologie 
nog  weinig  bekend,  toch  hebben  de  loodingen  het  plaatselijk  voor- 
komen van  zeer  groote  zeediepten  aangetoond,  nl.  in  het  Romanche 
diep,  waar  tot  7370  Meter  is  gelood. 
Deze  diepte  wordt  wel  als  een  merkwaardigheid  en  als  een  voor 
den  Atlantischen  Oceaan  vreemdsoortig  verschijnsel  betiteld.  De 
ligging  m de  nabijheid  van  het  buigpunt  maakt  een  ontstaanswijze 
raogelijk,  zooals  die  door  ons  reeds  vroeger  is  gegeven  voor  abnor- 
maal diepe  zeestraten  nabij  de  buigpunten  van  eilandenreeksen, 
waarbij  dus  evenals  b.v.  bij  Straat  Manipa  tusschen  Ceram  en  Boeroe, 
gapende  breuken,  ontstaan  door  snelheidsverscliillen  in  horizontale 
richting,  tot  het  ontstaan  der  zeediepte  hebben  medegewerkt. 
We  vinden  slechts  de  gevolgen  der  snel heidsc(^nr/«7/é;n  in  horizontale 
richting,  over  de  absolute  horizontale  beweging  kan  ook  met  behulp 
der  vergelijkende  methode  niet  worden  geoordeeld.  We  weten  niet 
of  de  Middel-Atlantische  rug  oorspronkelijk  een  meer  rechtlijnig 
verloop  heeft  gehad.  Ook  weten  we  niet  of  het  sterk  uitgebogen 
gedeelte  tusschen  de  Azoren  en  St.  Paul  thans  nog  verder  wordt 
uitgebogen,  of  dat  het  zuidelijke  stuk  met  Ascension  en  Tristan  da 
Cunha  met  geringere  snelheid  dan  het  noordelijke  in  westelijke 
richting,  of  in  oostelijke  richting  beweegt,  of  misschien  thans  in  een 
min  of  meer  stabiele  phase  verkeert. 
Voor  het  ontstaan  van  den  Middel-Atlantischen  rug  zijn  vele  en 
sterk  uiteenloopende  verklaringen  gegeven.  Sommige  auteurs')  be- 
schouwen den  rug  als  een  rijzende  geanticlinaal,  als  een  keténge- 
b E.  Haug,  Traité  de  Géologie  1,  1907,  blz.  164. 
