44 
bergte  in  statii  naseendi.  Van  horizontale  bewegingen,  welke,  zooals 
wij  reeds  vroeger  aan  toonden,  bij  rijzende  geanticliiialen  de  vertikale 
beweging  dikwijls  verre  overtreffen,  was  bij  deze  verklaringswijze 
tot  nu  toe  geen  sprake.  Ook  is  de  rug  verklaard^)  als  een  vroegere 
slenkbodetn,  waarbij  wordt  aangenomen,  dat  de  Atlantische  Oceaan 
door  horizontale  beweging  der  begrenzende  continenten  uit  een  be- 
trekkelijk smalle  spleet  is  ontstaan,  waarvan  de  opvulling  bij  de 
verdere  opening  der  spleet  te  zamen  bleef  en  steeds  ongeveer  in  hel 
midden  tusschen  beide  continenten. 
Beide  verklaringen,  ook  de  eerste,  veronderstellen  voor  den  rug 
bewegingen,  die  met  snelheidsverschillen  in  horizontale  richting  kunnen 
plaats  vinden.  Andere  verklaringet),  zooals  het  ontstaan  als  vulkanische 
vorming  of  als  de  meer  of  minder  diep  verzonken  rest  van  een 
vroegere  landmassa,  dus  als  horst,  houden  geene  rekening  met  hori- 
zontale bewegingen.  V^ertikale  bewegingmi  kuimen  zeer  goed  plaats 
vinden  en  plaats  gevonden  hebben,  misschien  op  sommige  plaatsen 
in  stijgende  op  andere  in  dalende  richting  en  wisselend  voor  ver- 
schilletide  tijden,  omdat  geen  beweging  der  aardkorst  gedurende 
langeren  tijd  nauwkeurig  loodrecht  op  het  schietlood  zal  staan,  zooals 
ze  evenmin  nauwkeurig  met  het  schietlood  zal  samenvallen. 
De  vergelijkend-tektonische  methode  stelt  ons  niet  in  staat  om  de 
beweging  van  den  Middel-Atlantischen  rug  vanaf  zijn  vroegste  ont- 
wikkelingsstadiën te  vervolgen.  Ze  leert  ons  echter,  dat  de  verkla- 
ringen met  behulp  van  vertikale  bewegingen,  welke  zoowel  in 
rijzende  als  in  dalende  richting  voor  de  verklaring  van  hetontstaaii 
van  den  rug  zijn  gegeven,  in  hun  eenvoudiger!  vorm  niet  kunnen 
worden  gehandhaafd. 
h A.  Wegener,  Die  Entstehuiig  der  Kontinente  und  Ozeane.  1922,  blz.  42. 
