54 
TABEL  1. 
Latex 
in  het 
mengsel. 
Onderste 
coagulatie 
gebied. 
Bovengrens 
eerste 
coagulatie- 
gebied. 
Bovengrens 
vloeibaar 
gebied. 
Benedengrens 
tweede  coagu- 
latiegebied. 
65 
0/0 
0.012 
0.04 
0.08 
0.10 
50 
0/0 
0.011 
0.029 
0.10 
0.13 
40 
0/0 
0.009 
0.019 
0.11 
0.14 
30 
0/0 
0.007 
0.013 
0.12 
0.15 
20 
0/0 
0.005 
0.009 
0.12 
0.155 
10 
0/0 
0.0035 
0.0055 
0.11 
0.16 
5 
0/0 
0.0018 
0.0027 
0.11 
0.155 
2V2Ö/0 
0.0009 
0.0018 
0.11 
0.16 
1 
0/0 
0.0008 
0.0011 
0.14  ? 
0.16 
Deze  cijfers  worden  geillustreerd  door  figuur  2. 
Wij  geven  nu  nog  een  korte  beschrijving  van  het  verloop  der 
verschijnselen  bij  eeiiige  typische  concentraties.  Bij  het  latex-water 
mengsel  werd  10“/„  zoutzuur  (0.914  N)  uit  een  buret  gevoegd;  de 
hoeveelheden  weiden  zoo  gekozen,  dat  het  eindmengsel  steeds  50  cc. 
was,  zoodat  de  latexconcenti'atie  bij  grooter  hoeveelheden  zoutzuur 
iets  afnam  en  de  seiiebepalingen  in  tig.  2 op  scheefstaande  lijnen  liggen. 
Bij  een  mengsel  met  70  “/o  latex  gaf  de  opneming  2 uur  na  de 
zuurtoevoeging  (vergelijk  tig.  2):  (zie  tabel  volgende  pag.) 
Na  drie  uur  staan  was  natuurlijk  de  coagulatie  verder  voort- 
gesclweden;  27j  was  nu  een  brij  gewoi’den,  een  dikke  vloei- 
stof met  veel  vliezen,  3 — 474  bleven  vloeibaar,  574  was  slap  ge- 
coaguleerd.  De  mengsels  in  de  overgangsstrooken  veiloonen  een 
verder  voortgeschreden  coagulatie,  maar  de  echt  vloeibare  mengsels’ 
blijven  vloeibaar,  ook  na  24  uur.  Er  vormt  zich  daarin  echter,  bij 
staan  in  open  bekerglaasjes,  een  vel  aan  de  oppervlakte,  blijkbaar 
door  verdamping,  want  in  gesloten  Erlenmeijer  kolfjes  ontstond  dit 
niet.  De  grenzen  van  de  gebieden  verplaatsen  zich  dus  eenigszins 
naarmate  men  den  lijd  van  waaiaieming  later  stelt,  naar  het  ver- 
schijnsel gecoaguleei-d-vloeibaar-gecoaguleerd  blijft  bestaan.  Opvallend 
is  dat  de  overgang  aan  de  benedenzijde  van  het  vloeibare  gebied 
zoo  plotseling  is,  en  aan  den  bovenkant  veel  meer  geleidelijk.  De 
vliesjes,  die  men  bij  i-oeren  krijgt,  stammen  deels  van  verdamping 
