Scheikunde.  — H.  L.  Bungenbkrg  de  Jong-.  „Over  de  inwerking  van 
salpeterzuur  op  de  methyl amiden  van  parasulfobenzoëzuur.” 
(Aangeboden  door  de  Heeren  P.  van  Romburgh  en  H.  R.  Kruyt). 
Dit  onderzoek  werd  ondernotnen  deels  om  de  nitratie-prodnkten 
van  de  o.,  m.  en  p.  metliylsnlfamidobenzoëznren  te  vergelijken,  deels 
om  tot  verbindingen  te  komen,  waarvan  met  zekerheid  te  zeggen 
is,  of  de  metlijlamidogroepen  in  de  COOH-,  dati  wel  in  de  SO3H- 
groep  treden. 
Om  te  traclitet)  de  methylsulfamiden  te  verkrijgen  zijn  de  volgende 
wegen  ingeslagen  : 
I.  Oxydatie  der  derivaten  van  p.  rolnolsnlfaraide. 
II.  Metliyleering  en  verdere  bewerking  van  p.  snlfamidobenzoëzuur. 
lil.  Oxydatie  van  p.  toluolsnlfochloride  en  vervolgens  inwerking 
van  metliylamine. 
I.  De  oxydatie  van  het  p.  monomethylsnlfamidotolnol,  dat  ver- 
kregen werd  volgens  voorschrift  van  van  Romburgh  werd  nitgevoerd: 
a.  door  de  stof  in  eene  oplossing  van  natrinmhydroxyde  (1  mol.) 
bij  35°  te  oxydeeren  met  kalinrnpermanganaat.  Hierbij  ontstond 
echter  slechts  p.  toluolsulfamide. 
h.  door  oxydatie  met  chroomtrioxyde  en  ijsazijn  of  kaliumbichro- 
maat  en  zwavelzunr,  waarbij  evenwel  alleen  p.  snlfamidobenzoëzuur 
wei'd  gevormd. 
Mogelijk  wai-e  het,  dat  na  bescherming  der  methylgroep  dooreen 
nitrogroep  de  oxydatie  zou  gelukken.  Het  reeds  door  van  Romburgh 
(Akad.  Versl.  22  Februari  1902) , verkregen  0.  nitrotoluolmethylsulfriitra- 
mide  gaf  door  behandeling  met  chroomtrioxyde  en  ijsazijn  bij  kookhitte, 
voor  een  klein  gedeelte  afbraak,  grootendeels  de  uitgangsstof  terug. 
II.  Methyleering  van  p.  sulfamidobenzoëzuur  met  berekende  hoe- 
veelheid dimethylsulfaat  gaf  niet  het  mono-,  doch  het  dimethylsulfa- 
midobenzoëzuur.  Nitratie  van  deze  laatste  stof  gaf  producten  oplos- 
baar in  water  en  niet  de  gewenschte  stof. 
III.  Remsen  vond,  dat  bij  oxydatie  van  p.  toluolsulfochloride  met 
kaliumbichromaat  en  geconcentreerd  zwavelzuur  p.  snlfobenzoëzuur 
gevormd  werd.  Om  de  verzeeping  van  de  SO,Cl-groe|)  bij  oxydatie 
van  voortioemde  stof  te  vermijden,  werd  door  mij  gewerkt  in  een 
mengsel  van  azijnzuur  en  azijnzuuraidiydride.  Zoo  verkreeg  ik  het 
p.  benzoëzuursulfochloride,  dat  door  behajideling  met  methylamine 
in  monomethylsulfamidobenzoëzuur  overgaat.  Nitratie  van  deze  ver- 
binding geeft  het  nitramide. 
Hieronder  volgt  een  korte  beschrijving  der  verkregen  produkten. 
