67 
toegevoegd  moet  worden  om  een  bepaald  stadium  te  bereiken,  iets 
kleiner  vindt. 
Wij  geven  nu  nog  eenige  voorbeelden  hoeveel  de  gevonden  zuur- 
gehalten  kunnen  uiteenloopen,  wanneer  men  latex  van  diverse  herkomst 
gebruikt,  en  wel  weer  voor  zoutzuur  en  voor  de  grenzen  van  het 
eerste  coagulatiegebied  bij  mengsels  met  5 en  2 latex. 
Berekent  men  de  verschillen  in  eigen  zuurgraad  van  de  verdunde 
latices,  dan  ziet  men,  dat  de  verschillen  in  zuurgehalte  voor  de 
grenzen  vrij  sterk  daarvan  afwijken,  hoewel  een  algemeen  verband 
wel  te  herkennen  is.  Een  strikte  kwantitatieve  overeenkomst  was 
ook  niet  te  verwachten,  daar  de  latices  niet  alleen  in  zuurgraad, 
maar  ook  in  rubbergehalte  en  in  bijbestanddeelen  verschilden. 
§ 9.  Onderzoekingen  van  anderen. 
Zooals  wij  in  de  inleiding  vermeldden,  zijn  in  de  literatuur  ver- 
scheidene onderzoekingen  te  vinden,  die  op  het  bestaan  van  onregel- 
matige reeksen  bij  Hevea  latex  duiden. 
J.  Parkin,  een  der  eerste  onderzoekers,  die  zich  met  zuurcoagu- 
latie  van  Hevea  latex  bezig  hield  ^),  gebruikte  bij  zijne  proeven 
tienvoudig  verdunde  latex  en  constateerde  daarbij  den  overgang 
vloeibaar-gecoaguleerd-vloeibaar.  Het  tweede  coagulatiegebied  merkte 
Parkin,  die  zich  tot  kleine  zuurtoevoegingen  beperkte,  niet  op.  Als 
verklaring  nam  Parkin  aan,  dat  het  in  latex  aanwezige  eiwit  in  een 
neutrale  vloeistof  onoplosbaar  is.  maar  in  basen  of  zuren  oplost. 
Parkin  meende,  dat  Hevea  latex  alkalisch  is;  toevoeging  van  zuur 
zou  dus  eei’St  neutralisatie  geven  met  neerslaan  van  het  eiwit  en 
daardoor  ook  van  de  rubber,  terwijl  bij  hooger  zuurgraad  het  eiwit 
weer  zou  oplossen.  Parkin  constateerde  voorts,  dat  het  coagulatie- 
gebied bij  azijnzuur  breeder  is  dan  bij  andere'  zuren  en  zag  daarin 
een  beslist  voordeel  voor  de  praktijk,  omdat  men  niet  zoo  gauw 
door  toevoeging  van  te  veel  zuur  de  coagulatie  zou  missen. 
Aangezien  men  in  de  ondernemingspraktijk  het  rubbergehalte  van 
de  latex  niet  beneden  15  of  12  7„  laat  dalen  (dus,  in  onze  termi- 
nologie, mengsels  met  niet  minder  dan  50  a 50  “/«  latex  gebruikt), 
waarbij  met  azijnzuur  geen  onregelmatige  reeksen  voorkomen,  was 
er  voor  deze  verschijnselen  langen  tijd  verder  geen  belangstelling, 
W.  CrossleyO  gaf  weer  eens  eenige  cijfers  voor  boven-  en  beneden- 
grens  van  het  eerste  coagulatiegebied  bij  een  mengsel  met  7 
rubber  (dus  ongeveer  50  7»  latex),  dat  met  foi-maline  geconserveerd 
1)  Girculars  Royal  Botanie  Gardens  Peradeniya  Vol.  I (1899),  149. 
*)  India  Rubber  Journal  41  (1911),  1206. 
5* 
