88 
van  zulke  knoppen  met  minder  dan  zes  septa  is  te  gering  om  te 
kunnen  aangeven  of  de  septa  in  een  bepaalde  volgorde  ontstaan. 
De  volgende  cjclus  van  septa  is  pas  bij  knoppen  te  zien,  die  een 
diameter  van  ongeveer  1 mm.  bereikt  hebben.  De  zes  eerste  septa 
zijn  hier  reeds  aanmerkelijk  in  grootte  en  in  dikte  toegenomen,  en 
bezitten  reeds  enkele  landen  (Tekstfig  c).  De  columella  heeft  zich 
op  dit  stadium  ook  vergroot.  De  septa  van  den  tweeden  cjcluszijn 
op  het  eerste  gezicht  te  onderscheiden  van  die  van  den  eersten 
cyclus  door  hun  geringere  ontwikkeling  en  lengte.  De  knop  heeft  nu 
de  grootte  bereikt  van  het  jongste  door  Bourne^)  beschreven  stadium, 
en  vertoont  hiermede  een  groote  gelijkenis.  De  vei'dere  ontwikkeling 
van  deze  knoppen  komt  met  die  van  de  knoppen  van  een  antho- 
corrnus  overeen. 
Met  uitzondering  van  de  vijf  exemplaren,  die  in  Decembei-  1921 
meegenomen  werden,  bleef  de  rest  van  de  Fungia’s  nog  bijna  negen 
maanden  op  het  rif.  Op  2 September  1922,  toen  de  proef  in  het 
geheel  dus  iels  langer  dan  een  jaar  geduurd  had,  werden  de  exem- 
plaren die  terug  te  vinden  waren,  verzameld.  De  stopverf  bevond 
zich  nog  in  het  centrale  gedeelte  van  de  orale  oppervlakte,  in  de  ; 
meeste  gevallen  nog  onveranderd  van  vorm.  Van  de  meeste  koralen  j 
had  althans  een  gedeelte  van  de  oiale  oppervlakte  zijn  levend  weefsel  j 
verloren,  slechts  in  enkele  gevallen  had  de  stopverfprop  weinig  of 
geen  veianderingen  veioorzaakt.  Het  uiterlijk  van  de  Fungia’s  was  ! 
nu  als  volgt:  ! 
i; 
Nos.  507.  510,  519  en  520.  De  koralen  hadden  een  zeer  normaal  uiterlijk,  zon-  ^ 
der  doode  gedeelten.  Geen  knopvorming.  . t 
N".  518.  Levend  weefsel  normaal.  De  centrale  gedeelten  van  enkele  septa  zijn  I 
hooger  geworden  en  bezitten  langere  tanden.  Dit  komt  door  het  optreden  van  ! 
nieuwe  monden  naast  den  ouden  mond,  zooals  bij  de  volgende  twee  exemplaren  j 
duidelijker  te  zien  was. 
N®.  509.  Geen  gedeelten  van  het  levende  weefsel  gestorven.  De  centrale  uiteinden  ^ 
van  vele  septa  zijn  op  de  plaatsen,  die  in  aanraking  zijn  met  de  stopverf  hooger  I 
uitgegroeid  en  nieuwe  monden  zijn  naast  deze  hoogere  gedeelten  van  de  septa  j 
ontstaan.  De  nieuwe  monden  zijn  nu  geheel  door  septa  omgeven:  aan  den  eenen  I 
kant  lange  regelmatige  (de  oude  septa  van  de  moederkoraal)  en  aan  den  anderen  ! 
kant  de  kortere,  pas  gevormde  hoogere  gedeelten.  Deze  gedeelten  zijn  eenigszins 
onregelmatig  van  vorm,  zij  bezitten  ook  langere  tanden  dan  de  oorspronkelijke  septa. 
N".  508.  Geheel  bedekt  met  levend  weefsel.  Aan  eiken  kant  van  de  oude  mond- 
spleet  waren  enkele  jonge  knoppen  ontstaan,  wier  monden  zich  bevonden  tusschen 
de  normale,  langere  gedeelten  van  de  septa,  en  de  later  ontstane  hoogere  onregel- 
matige deelen  (Fig.  5).  Dit  exemplaar  vertoont  veel  overeenkomst  met  N^,  509, 
‘)  G.  C.  Bourne,  On  the  Postembryonic  Development  of  Fungia.  Transact.  Roy.  | 
Dublin  Soc.  Vol.  V,  1893. 
