92 
vele  onderzoekers  ')  wordt  aangenomen,  dat  dergelijke  knoppen  op 
doode  exemplaren  van  dezelfde  soort  uit  larven  ontstaan  zijn,  die 
ziel)  daar  vastgeliecht  hebben.  Reeds  vroeger  verdedigde  ik  mijn 
opvatting,  dat  deze  jonge  Fnngia’s  knoppen  zijn* *).  De  proef  leverde 
nn  alle  mogelijke  tnsschenstadia  tnsschen  normale  exemplaren  en 
doode  met  knoppen. 
De  groote  knoppen,  die  aan  de  aborale  oppervlakte  kannen  ont- 
staan, zijn  in  hnn  jongste  stadia  reeds  zoo  groot  (tot  12  mm.  in 
middellijn)  dal  het  a priori  onwaarschijnlijk  is,  dat  deze  nit  larven 
ontstaan  zijn.  Bovendien  staan  de  laterale  weefsels  van  den  knop  in 
verbinditig  met  die  ^'an  het  moederdier,  terwijl  de  basale  levende 
deelen  van  den  knop  direct  over  het  skelet  van  de  oude  koraal  liggen, 
wat  volgt  uit  de  manier,  waarop  de  columella  van  deze  knoppen 
gevormd  wordt.  De  trabeculae  hiervan  ontstaan  namelijk  tnsschen 
en  op  de  onveranderde  stekels  van  de  ribben  van  de  oude  koraal. 
In  het  bovenstaande  zijn  de  jonge  individuen,  die  als  gevolg  van 
de  verwoesting  van  een  deel  der  levende  weefsels  van  de  koraal 
ontstonden,  kno|)pen  genoemd.  Theoretisch  is  echter  geen  van  deze 
individuen  als  een  knop  te  beschouwen.  Bij  de  knopvorming  blijft 
•het  moederdier  intact,  de  knoppen  ontstaan  door  een  locale  ver- 
meerdering van  groei  aan  het  lichaam  van  het  moederdier  (Deegener  *)). 
Het  dier,  waaraan  de  jonge  individuen  ontstaan,  is  hier  nn  slechts 
een  rest  van  wat  het  vroeger  was.  Het  proces,  waardoor  de  jonge 
individuen  aan  deze  resten  van  dieren  ontstaan,  is  daarom  eerder 
te  rangschikken  onder  fmgmentatie,  zooals  dit  door  Korscheii.t  en 
Hetder"')  gedefinieerd  wordt.  Kleine  gedeelten  van  de  lichaams- 
weefsels van  willekeurige  plaatsen  krijgen  namelijk  een  volledige 
zelfstandigheid  en  ontwikkelen  zich  tot  nieuwe  individuen.  Dat  deze 
>)  S.  Stutchbury,  An  Account  of  the  Mode  of  Growth  of  Young  Corals  of  the 
Genus  Fungia.  Trans.  Linn.  Soc.  London,  Vol.  XVI,  1.833. 
H.  N.  Moseley,  Notes  by  a Naturalist  on  the  Gliallenger.  London,  1872. 
L.  Döderlein,  Die  Koralgattung  Fungia.  Abh.  der  Senekenb.  naturf.  Ges.  Bd. ' 
XXVIl,  1902. 
Ook  de  jongste  stadia  van  Fungia  patella,  die  door  Gabdiner  (loc.  cit.)  be- 
schreven zijn,  zijn  waarschijnlijk  knoppen  van  een  exemplaar,  waarvan  de  rest 
van  het  levende  weefsel  verloren  gegaan  was. 
5)  loc.j:  cit.  Ook  Saville  Kent  (The  Great  Barrier  Reef  of  Australia.  London, 
1893)  acht  het  het  meest  waarschijnlijk,  dat  deze  jonge  Fungia’s  knoppen  zijn,  die 
uit  de  resten 'van  het  levende  weefsel  ontstonden. 
*)  P.  Deegener,  Versuch  zu  einem  System  der  Monogonie  im  Thierreiche.  Zeit- 
schrift  f.  Wiss.  Zoologie.  Bd.  113,  1915. 
4)  E.  Korschelt  und  K.  Hëider,  Lelirbuch  der  vergleichenden  Entwicklungs- 
geschichte  der  wirbellosen  Thiere  1 u.  2 Aufl.  Allgemeiner  Theil.  4 Lief.  2 Halfte.  1910. 
