156 
geringe  daling  der  gi'ensspanning  plasina-lnclit  zon  moeten  volgen, 
wanneer  een  toegevoegd  vetznnr  als  eiwitverbinding  werd  vastgelegd. 
Men  kan  zich  de  mogelijkheid  van  een  vetznnrverbinding  als 
een  chemische  of  als  een  adsorbtieve,  primair  phjsische  voorstellen; 
S[)eciaal  deze  laatste  hangt  samen  met  de  intensieve  capillairactivi- 
teit  der  zuren.  Gaan  wij  nu  na,  hoe  zich  de  oppervlaktespanning 
serum-lucht  onder  toevoeging  eener  verdunde,  neutrale  vetzunremulsie 
verhoudt,  dan  geeft  de  volgende  tabel  een  algemeen  geldig  overzicht. 
Oppervlaktespanning  versch  menschenserum 52  dyne  c.M. 
+ 0.001  N oliezuur  in  neutrale  emulsie . . 52  „ 
+ 0.002  N „ . „ „ 52 
-b  0.003  N „ „ „ 52  „ 
+ 0.004  N „ „ „ 51 
-r  0.005  N „ „ „ „ 47  „ 
+ 0.006  N „ „ „ „ 45 
+ 0.007  N „ 42  „ 
+ 0.008  N „ „ „ „ 41 
+ 0.009  N „ „ „ 39 
+ 0.010  N „ „ „ „ 39  „ 
Oppervlaktespanning  der  oliezuuremulsie  . 28  dynes  p.  c.M.  (Temperatuur  18°  C). 
Men  ziet  dns,  dat  het  serum  een  toevoeging  van  0.004  N.  olie- 
zunr  verdraagt  zonder  verlaging  der  oppervlaktes|)anning ; bij 
verdere  toevoeging  begint  een  geleidelijke  daling  tot  een  spanning 
van  ± 40  dynes  per  c.M.;  een  lagere  daling  wordt  alleen  bij  sterke 
overmaat  oliezuur  bereikt. 
Wij  zullen  ons  met  de  verklaring  der  langzame  daling  der  span- 
jiing  hier  niet  bezighouden,  daar  elke  daling  der  normale  spanning 
reeds  als  abnormaal  moet  worden  beschouwd,  maar  uitsluitend 
trachten  te  verklaren,  op  welke  wijze  het  plasma  zijn  oppervlakte- 
spanning bij  toevoeging  van  oliezuur  weet  constant  te  honden.  De 
constantheid  der  op|)ervlaktespanning  wijst  er  op,  dat  de  gevoi’mde 
verbinding  de  tensie  aan  het  water-lucht-grensvlak  niet  sterker  dan 
tot  52  dynes  per  c.M.  kan  verlagen,  een  feit,  dat  de  primaire  vor- 
ming van  eiwitvetznren  \ rijwel  nitsluit.  Wij  moesten  daarom  aan  het 
ojitreden  van  andere  bindingen  denken,  en  vonden  in  de  vortning 
van  calciurazeepen  \an  stearinezuur,  palmitinezuur  en  oliezuur  een 
voldoende  verklaring  voor  de  constantheid  der  oppervlaktespanning. 
Deze  binding  werd  aangetoond  door  de  volgende  feiten: 
n.  Bloed  of  serum,  waaruit  het  calcium  door  toevoeging  van 
een  weinig  (NflJsC^O^  is  neergeslagen,  is  niet  meer  in  staat  zijn 
oppervlaktespannijig  bij  toevoeging  van  oliezuur  constant  te  houden. 
Een  voorbeeld  hiervan  geeft  de  volgende  label. 
