159 
licliaainpjes  geëxtralieefde  vetzuren  iii  zoutoplossing  en  in  sei'Uin, 
dan  blijkt,  dat  deze  stoffen,  in  neutrale  isotonische  pliosfdiaat- 
oplossing  toegevoegd,  zitdi  lioofdzakelijk  analoog  aan  oliezuur  en  de 
verzadigde  vetzuren  gedragen,  docli  dat  een  geringe  hoeveelbeid 
vetzuren  aanwezig  is,  welke  zicli  meer  als  bet  linoleenzuur  ver- 
houden. Toevoeging  der  extractvetzuren  geeft  een  daling  derserum- 
spanning  van  53  dynes  op  49.5  dynes;  daarna  blijft,  bij  verdere 
toevoeging,  de  S[)anning  even  constant  als  bij  toevoeging  van  olie- 
zuur. De  extract-vetzuren  veilagen  de  grensspaTiidng  van  het  serum 
tot  die  van  het  bloed,  want  ook  bloedlichaampjes  geven  aan  het 
serum  een  ontspanning  tot  50  dynes.  De  0|)pervlaktespanning  van 
het  bloed  wordt  dus  niet  door  geextraheeide  vetzuren  verlaagd. 
Of  wil  hieruit  mogen  besluiten,  dat  een  kleine  hoeveelheid  sterk 
onverzadigde  vetzuren  norihaal  aan  bloedlichaampjes  gebonden  voor- 
komt, moet  door  het  chemisch  onderzoek  worden  uitgemaakt. 
Op  de  beteekeius,  welke  de  beschreven  bindingsmechanismen  der 
hoogere  vetzuren  voor  de  normale  en  pathologische  haemolyse  heb- 
ben, zullen  wij  in  een  volgende  mededeeling  terugkomen. 
SAMENVATTING. 
Door  middel  van  de  bepaling  der  oppervlaktespanning  van  bloed 
en  serum  wordt  aangetoond,  dat  de  in  normaal  bloed  aanwezige  of 
opzettelijk  toegevoegde  vetzuren  als  calciumzeepen  worden  gebonden, 
en  dat  daardoor  hun  capillairactiviteit  aanzienlijk  wordt  veimiinderd. 
Zeer  waarschijnlijk  is  deze  calciumverbinding  eveneens  de  oorzaak 
van  het  verdwijnen  van  het  haemoly tische  vermogen  van  stearine- 
zuur,  palmitinezuur  en  oliezuur  in  serum.  Voor  linoleenzuur  is 
deze  calciuminactiveering  niet  aanwezig;  daarmede  zal  het  haemo- 
ly tische  karakter  dezer  stof  in  serum  veel  grooter  worden. 
