Petrograpliie.  — W.  F.  Gisolf  ; ,,Over  het  gesteente  van  den 
Doonnantop  in  Centraal  Nieicw  Giiinea.” 
(Aangeboden  door  de  Heeren  G.  A.  F.  Molengraaff  en  H.  A.  Brouwer). 
Op  eene  causerie,  welke  Dr.  H.  J.  Lam  uit  Buitenzorg  le  Batavia 
over  Nieuw  Guinea  hieW  voor  (ie  leden  der  Koniidilijke  Natuur- 
kundige Vereeiiiging,  vertoonde  hij  een  gesteente-nionster  van  den 
Doonnantop,  hetwelk  zoozeer  mijn  aandacht  trok,  dat  ik  hel  hem 
ter  onderzoek  afvroeg.  Hij  verstrekte  het  mij  onmiddellijk,  gelijk 
later  meer  monsters  van  hetzelfde  materiaal,  waarvoor  ik  hem  langs 
dezen  weg  mijn  welgenieenden  dank  betuig.  De  geoloog  der  Mam- 
beramo-expeditie,  Dr.  P.  F.  Hubrecht,  vertoefde  in  Oost  Java  en 
had  geen  gelegenheid  om  mij  binnen  de  eerste  maanden  materiaal 
te  doen  toekomen,  maar  had,  desgevraagd,  geen  bezwaar  tegen  het 
onderzoek  en  de  publicatie  van  de  uitkomsten  daarvan.  Ook  hem 
worde  mijn  hartelijke  dank  betuigd. 
De  eerste  monsters,  welke  mij  ter  hand  kwamen,  vertonnen  eene 
schisteuse  natuur,  voornamelijk  veroorzaakt  door  even  wijdige  strooken 
magnetiet;  zij  zijn  groen,  donker  van  kleur,  met  eerie  dunne  licht- 
bruine echter  niet  losse  verweeringskorst,  caverneus  van  uiterlijk 
door  erosie ; aan  beide  zijden  komt  magnetiet  in  kristalbegrenzing 
ontberende  massa’s  te  voorschijn  in  bei  rekkelijk  aanzienlijke  hoeveel- 
heid ; de  erosie  heeft  de  magnetiet  gespaard,  waardoor  zij  7j  ^ 
1 c.M.  buiten  het  gesteente  uitsteekt.  Een  hamerslag  op  het  monster 
deed  het  breken  langs  de  magnetiet,  waardoor  een  eerste  scheiding 
tusschen  het  gesteente  en  het  erts  verkregen  kon  worden. 
Etdcele  preparaten  van  het  zooveel  mogelijk  van  magnetiet  be- 
vrijde gedeelte  wei'den  vervaardigd.  Onder  het  microscoop  bleek  de 
aanwezigheid  van  nog  betrekkelijk  veel  magnetiet  met  fraaie  olivijn 
en  een  kleurloos  mineraal  in  lijstvorm  met  matige  breking  en  zeer 
zwakke  dubbelbreking.  De  structuur  is  eenigszins  wisselend;  de 
olivijn  omsluit  nu  eens  het  kleurlooze  mineraal,  dan  weer  vormt  zij 
er  mee  mengsels  alsof  zij  gelijktijdig  waren  uitgekristalliseerd;  ook 
de  magnetiet  omsluil  het  kleurlooze  mineraal  en  komt  xenomorf  in 
het  maaksel  olivijn  — onbeketid  mineraal  voor.  De  magnetiet  is 
polair-magnetisch.  Vermoedelijk  komt  een  weinig  apatiet  voor. 
