J65 
op  liet  Hoofdbiireaii  van  liet  Mijnwezen  eene  analyse  vervaaidigd, 
dooi'  de  heeren  Irs.  A.  ter  Braake  en  G.  J.  Wally.  Bepaald  werd 
het  gloeiverlies  bij  100°  en  bij  200°;  de  laatste  temperatnur  werd 
3 dagen  lang  gehandhaafd,  nl.  totdat  het  gewicht  constant  lileef. 
De  uitkomst  der  analyse  luidt: 
SiO, 
MgO 
FeO 
AI,03 
H,0  (100°) 
H3O  (200°) 
40.46 
40.20 
7.69  (als  Fe, O,  bepaald) 
4.12 
6.14 
1.60 
100.21 
CaO,  MnO,  Cr,03,  NiO  zijn  afwezig,  evenals  ; K,0  en  Na, O 
konden  niet  bepaald  worden,  daar  in  Indië  geen  platinachloride  te 
verkrijgen  was.  Bij  de  bepaling  van  het  ijzergehalte  werden  FeO  en 
FejO,  niet  afzonderlijk  bepaald;  het  is  echter  waarschijnlijk,  dat  zij 
beiden  aanwezig  zijn. 
Het  is  duidelijk,  dat  de  chemische  analyse  het  microscopisch 
onderzoek  ten  volle  bevestigt. 
Naar  de  analyse  te  oordeelen  is  het  waarschijnlijk,  dat  er  ook 
pyroxeen  aanwezig  is,  hetzij  afzonderlijk,  zooals  in  zoovele  perido- 
tieten,  hetzij  in  vaste  oplossing  in,  of  als  bestanddeel  van  de  ser- 
pentijn. 
Vermoedelijk  is  dit  laatste  het  geval,  daar  pyroxeen  in  geen  der 
praeparaten  werd  opgemerkl. 
Zooals  bekend  is,  gelukte  het  reeds  aan  Daubrée  0 aan  te  toonen, 
dat  serpentijn  bij  hooge  temperatuur  na  smelting  overgaat  in 
olivijn  -[-  enstatiet,  terwijl  water  ontwijkt  : 
H,Mg,Si,0,  = Mg,SiO,  + MgSi03  + 2H,0. 
Dit  geval  is,  als  men  van  de  waterdamp  afziet,  slechts  een  onder- 
deel van  het  stelsel  MgO — SiO,,  hetwelk  door  Andersen  en  Bovvp;n 
onderzocht  is.  Het  resultaat  van  Daubrèe  ’)  is  met  hun  resultaten 
volkomen  in  overeenstemming;  zoo  b.v.  moet  een  mengsel  van  de 
samenstelling  Mg,Si04 — MgSiO,  eerst  Mg,SiO^  afscheiden,  waarna 
bij  1557°  Mg,Si04  in  reactie  met  de  smelt  treedt,  waardoor  MgSiOj 
gevormd  wordt,  hetwelk  zich  aan  de  oppervlakte  van  de  olivijn 
h Aan  Doelter  is  deze  proef  mislukt;  het  is  echter  zeer  de  moeite  waard  de 
nauwkeurig  beschreven  experimenten  van  Daubrée  na  te  lezen. 
®)  Gomptes  Rendus  1866,  I,  blz.  660  en  volgende. 
