192 
dat  wanneer  een  palladintn-electrode  in  een  1-N  zwavel-zuuroplos-  j 
sing  werd  gedompeld  en  het  palladium  was  en  bleet  in  innerlijk  j 
evenwicht,  dit  metaal  een  weinig  zou  oplossen,  totdat  de  palladium-  | 
ionenconcentralie  van  was  bereikt,  terwijl  een  overeen-  | 
komstige  onmerkbare  hoeveelheid  waterslot  zon  zijn  ontwikkeld. 
Hierbij  is  ondersteld,  dat  zoowel  platina  als  waterstot  in  innerlijk  | 
evenwicht  blijven  verkeeren,  want  de  gebruikte  waarde  van  Lh^ 
komt  overeen  met  de  waarde  voor  waterstof  in  innerlijk  evenwicht 
en  wij  zullen  hier  voor  een  oogenblik  aannemen,  dat  de  gebruikte 
waarde  voor  Lpd  eveneens  met  den  innerlijken  evenwichtstoestand 
van  Pd  overeenkomt.  Pd  is  echter  een  traag  metaal,  zoodat  het 
oplosbaarheidsproduct  van  dit  metaal  in  werkelijkheid  door  de  ge-  j 
ringe  aantasting  zal  zijn  afgenomen  en  het  oplossen  reeds  zal  zijn  ; 
geëindigd,  voordat  de  palladinmionenconcentratie  is  bereikt').  ^ 
Eenvoudigheidshalve  zullen  wij  hier  echter  aannemen,  dat  er  geen  | 
verstoring  van  het  Pd  optreedt  en  dat  het  driephasenevenwicht  zich 
instelt,  wlarbij  de  Pf/-phaseekoëxisteert  met  den  electroljt  c en  met  | 
de  waterstofphase  d,  bij  ee.i  druk  van  één  atmosfeer.  Wanneer  nu  | 
de  Pf/-electrode  tot  kathode  wordt  gemaakt  of  m.  a.  w.  wanneer  | 
electronen  aan  het  Pd  worden  toegevoerd,  zullen  aan  deze^ electrode  | 
waterstof  en  palladium  ionen  in  de  verhouding  1 : 10^ of  ; 
praktisch  alleen  waterstotionen  worden  afgescheiden.  Het  zal  nu  van 
de  snelheid  waarmede  zich  het  innerlijk  evenwicht  | 
2HQ  + WG'^HiG 
instelt  afhangen,  of  de  gevormde  waterstof  zal  koëxisteeren  in  een  | 
toestand  van  innerlijk  evenwicht  of  in  een  vormingstoestand.  Wanneer 
de  innerlijke  evenwichtsinstelling  te  klein  is,  zal  de  koëxisteerende  j 
waterstof  te  veel  ionen  en  electronen  bevatten  en  in  vormingstoestand  ; 
verkeeren.  In  dezen  toestand  is  het  oplosbaarheidsproduct  van  de 
waterstof  grooter  en  het  punt,  dat  nu  de  koëxisteerende  waterstof- 
phase voorstelt,  zal  liggen  op  een  potentiaallijn,  die  bij  negatievere 
waarden  ligt  en  in  fig.  2 is  aangegeven  door  a'g'.  Wij  moeten  echter 
niet  vergeten,  dat  deze  lijn  alleen  gerealiseerd  zou  kunnen  worden,  | 
wanneer  de  zoo  even  besproken  vormingstoestand  van  de  waterstof  j 
onveranderd  met  een  reeks  van  oplossingen  in  electromotorisch  , 
evenwicht  kon  zijn.  Dit  is  echter  niet  het  geval;  slechts  éen  punt 
op  deze  kromme  kunnen  wij  realiseeren  en  dit  is  het  pnnt,  dat  de 
vloeistoflaag  aangeeft,  die  met  de  in  vormingstoestand  verkeerende  | 
1)^  potentiaal  + 0.82  V.  waaruit  het  oplosbaarheidsproduct  Lpct  = 10^ 
is  berekend,  is  hoogst  waarschijnlijk  reeds  een  potentiaal  van  een  verstoorden  toe- 
stand  van  het  metaal  palladium. 
