194 
If 
ï 
! 
ci’ileii,  jwaterstofiorien  eii  electronen,  terwijl  dit  niet  het  geval  is  in  | 
de  Pt/-grenslaag,  die  koëxisteert  met  waterstof  in  vormingstoestand.  j 
Dit  is  dan  ook  de  i'eden,  waarom  de  /\/-phase  e' , die  met  de 
watei'stofphase  <7' koëxisteert  niet  ligt  op  de  veidenging  van  de  lijn 
De  waterstof,  opgelost  in  de  Pnf-phase  e',  verkeert  in  den  vorm ings- 
toestaml  en  tengevolge  daarvan  is  deze  phase  rijker  aan  waterstof- 
ionen  en  electronen  dan  wanneer  de  waterstof  zich  in  innerlijk 
evenwicht  bevond.  De  potentiaal  van  de  opgeloste  waterstof  in  e'  is 
sterker  negatief,  en  hetzelfde  moet  dus  gelden  voor  het  Pd.  Het  is 
nu  echter  de  vraag  op  welke  wijze  de  potentiaal  van  het  |)alladiiim 
deze  verandering  heeft  ondergaan. 
Het  is  duidelijk  dat  het  Pr/ rijker  geworden  moet  zijn  aan  /'*(/-ioneii 
en  electronen.  Wij  hebben  reeds  gezien,  dat  deze  phase  door  de  op-  ! 
neming  van  waterstof,  in  den  vormingstoestand,  rijker  aan  electronen 
is  geworden,  zoodat  nog  sleclits  te  t)eantwoorden  is  de  vraag,  hoe 
de  concentratie  van  de  /^(/-ionen  kan  zijn  toegenomen.  Dit  moet  | 
plaats  g'evonden  hebl)en  door  de  omzetting  | 
2/7s  + Pds-^PdsP  2Hs  I 
waarbij  dns  waterstofionen  hun  lading  aan  /P/-atomen  hebben  afge-  1 
staan.  Wij  komen  dns  tot  de  conclusie,  dat  de  palladium-grenslaag,  : 
die  met  waterstof  in  vormingstoestand  koëxisteert,  teveel  waterstof- 
ionen, palladium-ionen  en  electronen  zal  bezitten  of  m.  a.  w.  dat  zij 
zoowel  waterstof  als  palladium  in  den  vormingstoestand  zal  bevatten. 
Wanneer  palladium  in  detizelfden  vormijigstoestand  kon  verkeeren 
met  een  1 . N oplossing  van  een  palladiumzout,  dan  zou  de  elec-  j 
trische  potentiaal  natuurlijk  een  sterker  negatieve  waarde  bezitten  | 
dan  korrespondeert  met  het  punt  b in  fig.  2.  Deze  sterker  negatieve  | 
potentiaal  is  aangegeven  door /)'.  En  wanneer  dus  dezelfde  vormings-  [ 
toestand  van  Pd  kon  blijven  bestaan,  ook  bij  contact  van  de  geheele  | 
serie  van  oplossingen,  dan  zou  de  lijn  h'e'  de  vaste  oplossingen  aan-  j 
geven,  die  kunnen  koëxisteeren  met  de  electrolyten  liggende  op  de  i 
lijn  b'c'.  Het  nieuwe  driephasen-e\en wicht  dat  optreedt,  wanneer  i 
Pd  bij  een  bepaalde  stroomdichtheid  lot  kathode  wordt  gemaakt  en 
waarbij  waterstof  in  vormingstoestand  ontwijkt,  is  aangeduid  door 
de  punten  d'c'e'.  Daar  nu  de  lijn  a'c'g'  over  het  grootste  gedeelte  van  j 
het  concentratie-gebied  zéér  weinig  stijgt,  is  het  duidelijk,  dat  de 
waarde  van  de  negatieve  potentiaal  bij  dit  nieuwe  driephaseneven- 
wicht  even  groot  zou  zijn,  wanneei'  hel  punt  c'  lag  op  de  verlenging 
van  de  lijn  bc  en  het  punt  e'  op  de  verlenging  van  de  lijn  be,  maai', 
zooals  wij  hebben  hierboven  aangetoond,  behooren  de  punten  d en  e ' 
bij  andere  als  de  hiei' genoemde  lijnen.  Uit  deze  beschouwingen  volgt  | 
nu,  dat  bij  de  clectroijtische  walerstof-ontwikkeling  de  vormings-  j 
