196 
tot  stand  komen  van  verbindingen  tnssclien  metalen  duidelijk  te 
maken.  '). 
Keeren  wij  nu  terug  tot  de  niet-metalen  en  kiezen  wij  dan  tot 
voorbeeld  de  zuurstof,  dan  hebben  wij  te  beschouwen  twee  volgende 
reacties : 
0,  20’'*  + 2r,  6» 
en  0,  + 2^2  (9  ^ 20’''"" 
Daar  = 2 kan  de  laatste  reactie  geschreven  worden 
0,  1-  ^s:^20''. 
Om  de  electrische  overspanning  van  de  zuurstof  te  verklaren  is 
de  laatste  vergelijking  voldoende.  Er  werd  opgemerkt  dat  voor  het 
geval  van  anodische  polarisatie  van  een  onaantastbare  electrode  of  | 
een  traag  metaal  de  afgescheiden  zuurstof  relatief  te  weinig  elec-  ' 
tronen  en  te  veel  negatieve  zuurstotionen  moet  bevatten,  zoodat  i 
zuurstof  in  vormingstoestand  of  m.  a.  w.  overspannen  zuurstof,  wan- 
neei-  althans  geen  andere  \'erschijnselen  dit  effect  overdekken,  direct  ' 
na  het  ontstaan,  een  abnormaal  klein  electrisch  geleidingsvermogen  ‘ 
zou  moeten  bezitten.  ! 
Hebben  wij  nu  een  traag  metaal,  een  metaal  dus  dat  gemakkelijk 
is  te  verstoren  en  wij  maken  dit  tot  anode,  dan  zal  er  polarisatie  ■ 
plaats  grij|)en.  Gaat  de  verstoring  van  het  metaal  zoover,  dat  er 
zuurstof  tot  afscheiding  komt,  dan  zal,  terwijl  de  metaalgrenslaag 
arm  is  aan  ionen  en  electronen,  ook  de  koëxisteerende  znurstofphase  > 
abnormaal  arm  aan  electronen  zijn.  De  metaalgrenslaag  zal  behalve 
de  andere,  in  de  koëxisteerende  vloeistof  aanwezige  stoffen,  ook 
zuurstof  opgelost  bevatten  en  het  is  duidelijk,  dat  de  toestand  van  ; 
deze  zuurstof,  in  het  metaal  opgelost,  zal  afhangen  van  den  toestand  j 
van  de  zuurstof  in  de  koëxisteerende  zuurstoflaag.  j 
Labatorkim  voor  algemeene  en  anorganische  j 
Chemie  der  Universiteit.  \ 
Amsterdam,  Februari  1923.  j 
1)  Theory  of  Allotropy  p.  160.  | 
Théorie  de  l’allotropie  p.  206.  ! 
2)  Theory  of  Allotropy  p 164. 
I 
