199 
opnamen  werd  het  Röntgenlicht  eerst  gefiltreerd  door  een  nikkel- 
venstertje  van  15  p dikte.  Uit  ongeveer  honderd  opnamen  van  ander 
materiaal  blijkt,  dat  het  IQ  licht  zoodoende  geheel  woi'dt  weggenomen. 
Bij  het  tin  vinden  we  echter  alle  lijnen  terug,  die  Bijl  ook  heeft 
gemeten,  uitgezonderd  drie  n.1.  de  reflecties,  waarvan  de  sinnskwadra- 
ten  resp.  gelijk  zijn  aan  0,124,  0,343  en  0,466.  In ’t  vervolg  noemen 
we  een  reflectie,  waarvan  — ^>124,  steeds  reflectie  (lijn)  124.  De 
lijnen  124,  343  en  466  kunnen  we  nu  beschouwen  als  de  ^ lijnen, 
behoorende  bij  de  zeer  sterke  « lijnen  150,  417  en  556.  Ze  zouden 
dan  moeten  zijn,  resp.  121,  338  en  450.  Bij  Johnsf.n  komt  nog  voor  de 
lijn  57.  Deze  is  op  te  vatten  als  lijn,  behoorende  bij  de  eveneens 
zeer  sterke  lijn  72  (bij  Johnsen).  Dat  de  overige  (i  lijnen  ontbreken 
is  te  verklaren  uit  de  geringe  intensiteit  der  pf  straling.  Wanneer  nn 
alle  lijnen  als  a reflecties  moeten  worden  opgevat,  dan  is  de  over- 
eenstemming, wat  de  plaats  der  lijnen  betreft,  zeker  niet  voldoende 
nauwkeurig  voor  de  lijn  365.  Degene,  die  het  dichtst  hier  in 
de  buurt  ligt,  is  382.  De  waargenomen  en  berekende  waarde 
& 
van  sin'^  ^ verschillen  hier  4 °/o,  een  onderscheid  dat  niet  aan  meet- 
fouten  mag  worden  toegeschreven. 
Veel  minder  goed  echter  voldoen  de  intensiteiten  der  lijnen. 
Terwijl  men  volgens  de  tabel  der  berekende  intensiteiten  eenige 
uiterst  donkere  lijnen  zou  verwachten  naast  vele  zwakke,  varieert 
de  intensiteit  der  lijnen  betrekkelijk  weinig.  Alleen  bij  de  hoogere 
reflectiehoeken  treden  eenige  duidelijk  sterkere  lijnen  op.  Bezien  we  de 
tabel  nauwkeuriger,  dan  valt  al  dadelijk  op  dat  de  eerste  twee  lijnen 
ontbreken,  hoewel  zij  intensiteiten  moeten  hebben,  resp.  7 en  3 maal 
sterker  dan  de  lijn  225  die  wel  voorkomt.  Bij  lijn  225  volgt  een 
tweede  afwijking.  Voor  de  lijnen,  die  aan  weerszijden  zouden  moeten 
1 liggen,  wordt  bij  berekening,  resp.  een  dubbele  en  gelijke  intensiteit 
! gevonden.  Waarom  ontbreken  deze  beide?  Hetzelfde  geldt  voor  de 
I lijn  294  met  de  intensiteit  2,7.  Waarom  ontbreekt  hier  lijn  398? 
Zeer  sterk  (intensiteit  20,8)  zou  moeten  zijn  lijn  343.  Bijl  schat  de 
intensiteit  als  zeer  zwak;  op  onze  opnamen  ontbreekt  de  lijn  vol- 
komen. Voor  de  daarop  volgende,  die  wel  aanwezig  is,  en  zelfs  als 
middelmatig  sterk  geschat  wordt,  is  de  berekende  intensiteit  ongeveer 
10  maal  kleiner.  Lijn  417,  als  zeer  sterk  geschat,  moest  dezelfde 
intensiteit  hebben  als  lijn  398  die  ontbreekt.  Vergelijken  we  nog 
even  de  lijnen  343  en  417 
343,  intensiteit  ber.  20,8,  geschat  zeer  zwak, 
417,  ,,  ,,  4,2,  ,,  ,,  sterk. 
