207 
dit  kiesfragmeiit  terug,  maar  bovendien  exponeeren  die  kenmerken 
nog  in  de  zeer  groote  dikte  der  lamellen  en  van  het  email. 
Volgens  de  welwillende  gegevens  van  Dr.  J.  Steknhuis  werd  door 
’s Rijks  Geologische  Dienst  het  gedeelte  der  boring,  waarin  de  kies- 
fragmenten  gevonden  zijn,  geparallelliseerd  met  de  klei  van  Tegelen, 
die  men  tot  het  jongste  [)lioceen  of  het  oudste  pleistoceen  kan 
rekenen.  Het  kiesfragmeiit  bevestigt  deze  parallellisatie,  want  ook 
in  Tegelen  is  in  den  laatsten  tijd  Elephas  meridionalis  gevonden  ^). 
Uit  het  feit,  dat  de  vroegere  vondsten  van  El.  meridionalis  bij 
Oosterhoiit  in  eene  leemgroeve  aan  de  oppervlakte  gedaan  werden, 
kan  blijken,  dat  in  dit  deel  van  Noord-Brabant  het  plioceen  plaat- 
selijk aan  de  oppervlakte  treedt.  Op  Bijlagen  IJ  en  J3  van  het 
Eindverslag  der  Rijksopsporing  van  DelfstotFen  is  nu  westelijk  van 
Tilburg  een  ongeveer  ]S140°W  verloopende  breuk  aangegeven,  die 
echter  op  Bijlage  11  circa  2 K.M.  verder  oostwaarts  is  geteekend 
dan  op  Bijlage  13.  Noordoostelijk  van  deze  breuk  is  sterk  gedaald 
gebied  aangegeven;  znidweslelijk  ervan  minder  sterk  gedaald  gebied. 
Teekent  men  de  vindplaatsen  der  pliocene  of  oudpleistocene 
fauna  (Westerhoven  en  Oosterhoiit)  in  de  kaart,  dan  ziet  men,  dat 
ze  oostelijk  van  de  breuk  vallen,  zooals  die  op  Bijlage  13  is  aan- 
gegeven, terwijl  Westerhoven  ook  nog  in  het  slenkgebied  zou  vallen, 
als  men  het  breukverloop  van  Bijlage  11  aanneemt.  Het  is  echter 
duidelijk,  dat  men  alleen  in  het  minst  gedaalde  gebied  het  plioceen 
aan  de  oppervlakte  zal  mogen  verwachten,  zoodat  het  wel  zeker 
B S.  Richarz.  Centralbl.  f.  Miner.  Geol.  u.  Pal.  1921  p.  664—669;  id.  Stadt 
Gottes  1921/22.  Heft  III. 
I 
