222 
schen  het  eiland  Roemberpon  en  Horna,  waar  naast  oligomiocene 
kalksteenen  op  twee  vindplaatsen  Nninmulieien-Alveolinenkalksteen  ! 
en  Al  veolina-Lacazinakalksteen  verzameld  zijn,  terwijl  van  den  ■ 
Kampong  Horna  Lacazina-kalksteenen  afkomstig  zijn  ; in  de  tweede  i 
plaats  uit  het  noordwestelijk  gedeelte  van  den  ,, vogelkop”,  waar  ' 
éénmaal  Lacazinakalksteenen  verzameld  zijn.  Terwijl  hieruit  al  j 
l)lijkt,  dat  eoeeen  een  zeer  geringe  verspreiding  heeft,  moet  nog  I 
opgemerkt  worden,  dat  de  gesteenten  van  de  beide  vindplaatsen,  j 
waar  alleen  Lacazina  weid  gevonden,  nog  niet  met  absolute  zekerheid  I 
tot  het  eoeeen  kunnen  gebracht  worden,  al  is  de  waarschijnlijkheid  i 
bijzonder  groot.  Uit  het  gebied  tusschen  Roemberpon  (Amberpon)  en  j 
Horna,  heb  ik  reeds  vroeger  gesteenten  beschreven,  die  op  grens-  ; 
lagen  tusschen  eogeen  en  neogeen  wijzen  ').  j 
Van  een  bijzonder  groot  aantal  vindplaatsen  zijn  daarentegen  1 
kalksteenen  van  litorale  facies  uit  het  oudere  neogeen  bekend,  die  | 
door  het  voorkomen  van  Lepidocjclina,  Miogypsina  en  Cjclocljpetis 
gekarakteriseerd  worden.  Reeds  vroeger  ’)  waren  dergelijke  kalk- 
steenen beschreven  uit  het  gebied  tusschen  Roemberpon  en  Horna 
en  uit  de  Andai-rivier  bij  Manokwari.  Het  blijkt  nu,  dat  zij  in 
een  breede  noord-zuid  gerichte  zone  bewesten  Roemberpon  optreden ; 
dat  ze  zich  bij  Manokwari  zeker  nog  een  eind  verder  zuidwaarts 
uitstrekken  dan  Andai,  en  dat  men  ze  vervolgens  in  een  zone,  die 
de  geheele  noordkust  van  den  ,, vogelkop”  volgt,  lot  op  het  eiland  , 
‘)  Nova  Guinea.  VI.  2.  1914. 
