275 
Eeti  dergelijk  reactieverloop  zou  dus  neeikomen  op  een  additie 
van  water  aan  aetliyleen,  waarbij  de  vraag  of  men  liier  met  een 
directe  additie  of  met  een  intermediaire  vorming  van  aetlijdzwavel- 
zuur  te  doen  heeft,  voorloopig  in  liet  midden  kan  blijven. 
Wij  hebben  een  toestel  geconstrueerd,  waarin  een  opstijgende 
gasstrooin  in  innige  aanraking  kwam  niet  de  neerdalende,  zure 
vloeistof.  Dit  vertikaal  geplaatste  waschapparaat  werd  door  middel 
van  een  omwikkeling  van  nichroomdraad  elektrisch  verhit,  zoodat 
de  reactieteinperatuur  binnen  enge  grenzen  constant  kon  worden 
gehouden.  Het  aethvleen,  dat  door  het  warme  verdunde  zwavelzuur 
werd  gevoerd,  zal  voor  zoover  het  niet  wordt  geabsorbeerd,  water- 
damp aan  de  vloeistof  onttrekken,  waardoor  het  zuur  tijdens  de 
proef  geconcentreerder  zou  worden.  Om  dit  te  voorkomen  hebben 
wij  dit  tegelijk  met  het  aetliyleen  waterdamp  ingevoerd ; de  partieele 
spanning  van  den  waterdamp  in  het  ingeleide  gasmengsel  kwam 
ongeveer  overeen  met  de  waterdampspaniiing  van  het  gebruikte 
zwavelzuur  bij  de  reaktietemperatuur.  Op  deze  wijze  werd  de  con- 
centratie van  het  zwavelzuur  tijdens  de  proef  ongeveer  constant 
gehouden. 
Aan  de  bovenzijde  van  het  apparaat  ontweek  dus  waterdamp, 
niet  geabsorbeerd  aetliyleen  en  eventueel  gevormde  alkoholdanip. 
Inderdaad  bleek  het  mogelijk  0|)  deze  wijze  alkohol  uit  aetliyleen 
te  verkrijgen.  Een  mengsel  van  aetliyleen  en  stoom  werd  gewas- 
schen  met  zwavelzuur  van  65  7»  bij  een  temperatuur  van 
150—160°.  Nadat  5 L.  aetliyleen  waren  doorgevoerd  in  5 uur  tijds, 
bevatte  het  destillaat  0.21  gr.  alkohol  ‘),  d.  i.  een  omzetting  van 
ongeveer  2 7o- 
Daarna  werd  het  gebruikte  zwavelzuur  sterk  verdund  en  uitge- 
destilleerd en  op  deze  wijze  nog  0.08  gr.  alkohol  verkiegen.  In  het 
zwavelzuur  was  dus  na  de  proef  nog  een  weinig  aethylzwavelzuur 
aanwezig.  Daardoor  is  waarschijnlijk,  dat  het  aethylzwavelzuur  als 
tiisschenprodiict  wordt  gevormd  en  dat  de  alkoholvorming  derhalve 
het  resultaat  is  van  twee  opeenvolgende  reacties  als  boven  aangegeven. 
In  een  tweede  dei'gelijke  proef  werden  4 7,  van  het  doorgeleide 
aetliyleen  in  aethylalkohol  omgezet, 
i Met  een  zwavelzuur-watermengsel  van  55  “/„  HjSO^  werd,  nadat 
bij  140°  5 L.  aetliyleen  met  stoom  doorgeleid  was,  slechts  0.01 
gram  aethylalkohol  in  het  destillaat  gevonden. 
Met  zwavelznur  van  70  7o  werd  in  het  destillaat  geen  alkohol 
I h De  analyse  geschiedde  door  de  reactievloeistof  met  cliroomzuur  te  oxydeeren, 
I waardoor  de  aanwezige  alkohol  tot  aceetaldehyde  wordt  geoxydeerd.  Dit  laatste 
I werd  colorimetrisch  bepaald. 
i 
i 
I 
1 8* 
