284 
Aan  welke  van  onze  beide  isomeren  de  formule  (VI)  en  aan  welke 
de  formule  (VII)  toekomt,  hebben  wij  nog  niet  kunnen  nitmaken. 
Het  laat  zich  aanzien,  dat  dit  strnctnnrbewijs  ook  niet  zoo  heel 
gemakkelijk  zal  zijn  te  levei'en. 
Wel  blijkt  nit  deze  vondst,  dat  men  )net  zonder  meer  mag  be- 
sluiten, dat  bij  de  omzetting  van  aan  stikstof  gesubstitueerde  pjrrolen 
in  aan  koolstof  gesubstitueerde  derivaten,  steeds  de  o-verbinding 
ontstaat,  zoodat  gevolgtrekkingen,  welke  op  grond  van  deze  onder- 
stelling zijn  gemaakt,  met  voorzichtigheid  zijn  te  aanvaarden. 
Wij  geven  thans  een  korte  beschrijving  van  onze  proeven  over 
deze  reacties. 
In  de  eerste  plaats  hebben  wij  onderzocht  bij  welke  temperatuur 
de  omzetting  van  N(«-pjridyl)pjrrol  in  de  C(«-pyrid}d)pyrrolen  het  | 
beste  verloopt,  daar  in  de  verhandelingen  van  Pictet  de  reactie- 
temperatuur  slechts  op  vage  wijze  als  ,, roodgloeiend”  of  ,,zwak  i 
roodgloeiend”  wordt  aangeduid.  De  beste  werkwijze  bleek  als  volgt  ; 
te  zijn  : I 
25  gr.  N(«-pyridyl)pyrrol  worden  gedestilleei'd  door  een  glazen 
buis,  die  met  stukjes  puimsteen  is  gevuld  en  die  in  een  electrischen 
oven  op  670°  C.  wordt  verhit.  Een  deel  der  stof  ontleedt,  hetgeen 
aan  de  vorming  van  zware  witte  nevels  kenbaar  is.  Het  destillaat 
bestaat  uit  een  zwarte  vloeistof,  die  bij  kamertemperatuur  spoedig 
vast  wordt. 
Dit  reactieprodnct  werd  met  stoom  gedestilleerd,  waarbij  een 
witte  kristallijne  stof  overging,  welke  werd  afgefiltreerd.  Het  bleek 
dat  deze  stof  in  koud  water  zeer  weinig  0|)losbaar  is.  Het  ruwe 
product  smolt  bij  84°;  na  omkristalliseeren  uit  een  mengsel  van 
benzol  en  ligroine  is  het  smeltpunt  88°.  De  opbrengst  aati  deze 
stof  bedroeg  ongeveer  12  gram.  Het  waterige  destillaat  bevatte  [ 
slechts  zeer  weinig  onveranderd  N(ör-pyridyl)pyrrol.  j 
In  de  destilleerkolf  bleef  een  tweede  stof  achter,  welke  niet  met  i 
waterdarïip  vluchtig  is  en  die  na  omkristalliseeren  uit  heet  water 
bij  132 — 132.5°  smelt. 
Eigenschappen  van  de  stof  van  het  smeltpunt  88°. 
Uit  benzol,  waaraan  wat  ligroine  is  toegevoegd,  verkiijgt  men 
deze  slof  als  hai'de,  sterk  glanzende,  kleurlooze,  octaëdrische  kristallen. 
Voor  het  stikstofgehalte  vonden  wij  19.41  "/o : l^erekend  voor  CgHjN, : 
19.44  7„. 
Deze  stot  is  makkelijk  oplosbaar  in  alcohol,  aether,  chloroform  | 
aceton  en  benzol ; moeilijker  in  heet  water  en  ligroine,  zeer  moeilijk 
