302 
pere  bloemstengels,  eene  zeer  dichte  rozet  van  grootere,  in  een 
tamelijk  breeden  voet  afloopende  bladeren,  die  eenige  grove  insnij- 
dingen \ ertoonen,  terwijl  in  E.  violaceo-petiolata  al  deze  eigenschappen 
nog  veel  sterker  uitgesproken  zijn.  Ook  de  bloemvorm  is  bij  de 
drie  snbspeeies  verschillend. 
Het  cjtologisch  onderzoek  bracht  in  de  eerste  plaats  aan  het  licht, 
dat  de  kernen  uiterst  klein  zijn;  in  jonge,  rustende  cellen  n.l.  slechts 
Fig.  1 — 4.  1 Vegetatieve  kernplaat  van  EropJiila  cochleoides.  2 Idem  van  E. 
confertifolia.  3 Vegetatieve  propliase  van  E.  violacea-pe.tiolaia ; 4 Uiteen- 
vallen der  chromosomen  in  eene  vegetatieve  cel  van  E.  violaceo-petiolata. 
n = nucleolus  (in  alle  figuren).  Vergr.  1-2-3:  2200 X;  id.  4:  1100  X- 
VE — Vegetatieve  celdeelingen  werden  bestudeerd  in  stengel- 
toppen,  waarvan  zich  in  de  doorsneden  door  geheele  bloei  wijzen 
gewoonlijk  een  dwarsdoorsnede  bevindt.  Bij  de  vegetatieve  deelingen 
van  E.  cochleoides  en  van  E.  confertifolia  doen  zich  geen  abnor- 
maliteiten voor.  E.  cochleoides  bezit  12  (Fig-  1),  E.  confertifolia 
24  cliromosomen  (Fig.  2).  Zij  liggen  typisch  in  jiaren,  eene  eigen-  j 
sidiap,  welke  bij  alle  deelingen  en  in  bijna  alle  bestudeerde  stadia  i 
