316 
Meerdere  gegevens  over  dit  merkwaardige  verschijnsel  bestaan  er 
eigenlijk  niet  en  tot  op  lieden  verkeert  men  over  den  aard  en  het 
ontstaan  van  z,nlk  een  eocospaarl  nog  volkomen  in  het  duister. 
Tijdens  mijn  laatste  studiereis  door  Nederlandsch-Indië  had  ik  mij 
o.a.  voorgenomen  om  te  trachten  meer  over  de  eocospaarl  te  weten 
te  komen  en  het  probleem  van  haar  ontstaan  zoo  mogelijk  tot 
oplossing  te  brengen.  Hierbij  dient  vooropgesteld,  dat  het  ten  eenen- 
male  was  uitgesloten  om  in  de  tropen  naar  cocospaarls  te  gaan 
zoeken,  omdat  zij  daarvoor  veel  te  zeldzaam  voorkomen.  Dat  blijkt 
hieruit,  dat  bij  navraag  op  een  klapperonderneming,  waar  sinds 
langen  tijd  jaarlijks  ± 3 millioen  cocosvruchten  werden  geopend, 
nog  nooit  znlk  een  paarl  was  aangetroffen,  ofschoon  men  uit  verhalen 
het  beslaan  ervan  wel  vermoedde. 
' Daarom  richtte  ik  mijn  onderzoek  ernaar  in,  om  voorloopig  zoo 
betrouwbaai-  mogelijke  gegevens  te  verkrijgen. 
Op  een  mijner  zeereizen  ontmoette  ik  een  Britsch-Indiër,  die  in 
het  bezit  was  van  een  prachtige  eocospaarl.  Volgens  zijn  verklaring 
had  hij  zelf  dit  exemplaar,  nog  vastzittend,  gezien  in  een  geopende 
klappervrucht,  die  hem  te  Madras  was  gebracht  geworden.  Hij 
zwoer  mij,  dat  zijn  paarl  vast  had  gezeten  in  het  cocosvleescli 
en  juist  op  de  plaats,  waar  bij  een  kieming  de  zaadlob  zich  tot  een 
hanstorinm  vormt. 
Naderhand  heb  ik  nog  een  Arabier  ontmoet  op  wiens  klapper- 
land  in  Znid-Borneo  een  cocosnoot  was  geoogst,  die  bij  opening  een 
nog  vastzittende  paarl  bevatte.  Hij  zelf  had  haar  met  eigen  hand  uit 
het  cocosvleescli  losgemaakt.'  Ook  hier  had  die  paarl  op  precies 
dezelfde  plaats  vastgezeten  als  in  het  eerst  vermelde  geval. 
Deze  eensluidende  verklaringen  van  ooggetuigen,  die  beiden 
een  eocospaarl  in  een  geopende  klappervrucht  nog  vastzittend  had- 
den aanschouwd,  gaven  mij  een  vooi'Ioopige  aanwijzing,  en  leidden 
tot  het  vermoeden,  dat  de  door  hen  aangegeven  plek  waarschijnlijk 
als  de  normale  aanhechtingsplaats  van  znlk  een  eocospaarl  moest 
worden  beschouwd. 
Het  normale  kiemingsproces  van  het  cocoszaad  wordt  ingeleid  met 
een  vergrooting  van  het  embryo,  waarbij  de  zaadlob  tot  een  zuig- 
orgaan  (hanstorinm)  naar  binnen  begint  uit  te  groeien  en  daardoor 
buiten  de  kiemwitlaag  en  in  de  endos[)ermholle  komt  uit  te  steken. 
Hand  in  hand  daarmede  groeit  hel  kiemstengellje  ook  uit  en  door 
de  vliezige  afsluiting  van  het  kiemgat  te  verbreken,  baant  het  zich 
een  uitweg  door  den  harden  zaadwand  naar  buiten. 
