817 
Uitgaande  van  de  voorloopige  vaststelling'  van  de  plaats  van  aan- 
hechting der  cocospaarl,  kon  nu  de  volgende  hypothese  worden  ge- 
maakt. Gesteld,  dat  het  reeds  aangevangen  kieiningsproces  door  de 
een  of  andere  oorzaak  wordt  stopgezet,  als  gevolg  waarvan  de  ver- 
dere ontwikkeling  van  het  hanstorinni  ook  blijft  steken,  dan  zou 
het  denkbaar  zijn,  dat  het  onveranderde  hanstoriurn  onder  de  in  wer- 
king van  het  cocoswater  werd  geïncrnsteerd  en  dat  zich  daaruit 
geleidelijk  de  geheel  versteende  cocospaarl  vormde. 
Thans  was  het  noodig  een  oorzaak  te  vinden,  die  zulk  een  even- 
tueele  stoornis  in  het  kiemingspi’oces  en  een  daarmede  ge|)aard 
gaande  versteening  van  het  hanstoriurn  teweeg  zon  kunnen  brengen. 
Dienaangaande  zon  ik  nu  het  volgende  willen  mededeelen. 
Aan  den  kant  waar  de  cocosvrncht  heeft  vastgezeten  aan  zijn 
steel,  onderscheidt  men  in  de  steenharde  inwendige  vi'nchlschaal  drie 
ingedeukte  plaatsen,  de  z.g.  ,,kiemgaten”.  Gewoonlijk  is  daar- 
van één  kiemgat,  de  z.g.  ,,porns  pervius”,  van  een  v bezigen  wand 
voorzien,  terwijl  de  beide  andere  kiemgaten,  de  z.g.  ,,pori  caeci”, 
door  stevige  wanden  zijn  afgesloten.  Bij  de  kieming  baant  het  kiem- 
stengellje  zich  door  den  porns  pervius  een  weg  naar  buiten. 
Nu  doet  zich  bij  wijze  van  uitzondering  het  geval  voor,  dat  in 
plaats  van  drie  er  maar  twee  kiemgaten  voorkomen,  n.1.  een  {)orus 
pervius  en  ééïi  porus  eaecus;  doch  in  zeer  zeldzame  gevallen  kan 
de  reductie  nog  verder  gaan,  zoodat  er  alleen  maar  een  porns  per- 
vins  ontstaat  en  de  beide  pori  caeci  in  het  geheel  niet  aanwezig 
zijn.  Een  cocosnoot,  die  in  laatstgenoemd  geval  verkeert,  kan  natiiui'- 
lijk  nog  volkomen  normaal  kieiïien. 
Iets  anders  wordt  het  echter,  als  ei'  ook  geen  porns  pervius  meer 
ontstaat,  zoodat  dan  aan  de  basis  van  den  binnensten  vrucht  wand 
in  het  geheel  geen  kiemgaten  kunnen  worden  onderscheiden,  het- 
geen in  uiterst  zeldzame  gevallen  zich  kan  voordoen. 
Zulk  een  cocosnoot  draagt  den  naarn  van  këlapa  boeta  (Mal.) 
of  klapa  boentet  (Jav.)  wat  beide  beteekent  „blinde  klapper”. 
Zooale  reeds  gezegd,  is  het  optreden  van  een  cocosnoot  zonder 
kiemgaten  een  geweldige  zeldzaamheid,  vandaar  dat  zij  in  het  volks- 
geloof der  Mahomedanen  eeji  aureool  van  heiligheid  heeft  verkregen. 
De  këlapa  boeta  is  een  talisman  (tjimat)  ,,()ar  excellence”,  en  om 
die  reden  eig  moeilijk  machtig  te  worden. 
De  kennismaking  met  de  kclapa  boeta  gaf  mij  als  van  zelf  een 
voorbeeld  waar  op  natuurlijke  wijze  een  noimale  kieming  onmoge- 
lijk is  gemaakt.  Vandaar  dat  ik  alle  pogingen  in  het  werk  heb 
gesteld,  om  mij  daarvan  eenige  exemplaren  te  verschaffen. 
Ten  slotte  is  het  mij  gelukt  uit  alle  deelen  van  onzen  Archipel 
