330 
waaits  van  den  |)ro(*es8us  acromialis  iiitbreidt,  ligt  de  kern,  reeds 
gedeellelijk  verkalkt.  Een  doorsnede  op  lager  nivean  is  in  figuni'  9 
weeigegeven.  De  [)roc6Ssu8  acromialis  hecht  zich  op  deze  hoogte  aan 
Acr 
PI.  Sc. 
Fig.  8.  Homo  90  mM.  .scapula  trans- 
versaal Acr.  -~=  Processus  acromialis. 
G = Gewrichtskom.  PI.  Sc.  = Planum 
Scapulae. 
Fig.  7.  Homo  90  inM.  Margo 
anterior  scapulae  transversaal. 
het  plannm  scapulae  vast.  Ook  hier  is  de  kraakbeenkern,  onafhankelijk 
\an  het  overige  cartilago  van  het  schouderblad,  zichtbaar.  Figuur  10 
geeft  een  doorsnede  door  de  scapnla  weei'  in  het  nivean  van  de 
laagste  aanhechtings|»laats  van  de  spina.  Het  jonge  kraakbeen,  dat 
de  spina  vormt,  is  hier  over  een  groote  uitgestrektheid  getroffen. 
Men  ziet,  dat  de  kraakbeenkern  gedeeltelijk  verkalkt  is,  en  dat,  in 
aansluiting  aan  dit  verkalkte  deel,  been  is  gevormd. 
Terwijl  de  eerste  aanleg  van  de  spina  dus  door  perichondraal 
been  in  hel  mesenchj'in  tnsschen  Musc.  snpra-  en  infraspitiatiis 
wordt  gevormd,  wordt  de  spina  verder  opgebonwd  door  chondraal 
been,  dat  uit  het  jonge  kraakbeen  stamt,  hetwelk  ditzelfde 
mesenchym  tnsschen  de  genoemde  S|)ieren  heeft  doen  ontstaan. 
Het  schouderblad  van  het  embryo  van  90  m.M.  lengte  vertoonde 
nog  een  bijzonderheid.  Aan  de  itiargo  superior  wordt  zoowel 
enchondraal  als  perichondraal  been  gevormd.  In  het  tnesenchym,  dat 
hier  het  perichondi-ale  been  vormt  en  waarin  zich  dit  been  een 
eind  weegs  vooiizet,  liggen  twee  kraakbeenkernen,  die  uit  hetzelfde 
jonge  weefsel  als  het  kraakbeen  van  de  spina  bestaan.  Figuni’  11 
geeft  deze  kernen,  die  niet  in  samen  hang  zijn  met  het  overige 
