331 
kraakbeen  van  lie(  scliouderblad,  op  doorsnede  ^etroflen,  weer. 
Deze  kraakbeeneilandjes  blijken  loer  en  daar  reeds  verkalkt  en 
verbeend  te  zijn.  Tnsselien  bet  daai'bij  gevormde  been  en  bel  -peri- 
cbondrale  been  van  de  scafnila  is  geen  grens  meer  te  trekken.  Dit 
proces  vati  l)een vorming,  waarbij  (behalve  de  eneboiidrale  verbeening 
van  de  scapnia)  naast  elkaar  periebotidrale  verlieening  en  ebondrale 
Acr. 
PI.  Sc. 
Fig.  9.  Homo  90  m.M.  Scapula  trans- 
versaal. Acr.  = Processus  acromialis. 
PI.  Sc.  = Planum  Scapulae. 
K.K. 
PI.  Sc. 
Fig.  10.  90  m.M.  Scapula 
transversaal.  K.K.  — kraak- 
beenkern.  PI.  Sc.  = Planum 
Scapulae. 
ossifieatie  van  een  buiten  bet  pericliondrale  been  gelegen  kraakbeen- 
kern  aanwezig  zijn,  komt  dus  geheel  met  de  vorming  van  de  spina 
scapulae  overeen.  Dit  is  merkwaardig,  aangezien  de  spina  scapulae 
en  de  defittitieve  margo  snpei'ior  de  twee  deelen  van  bet  sebonder- 
blad  zijn,  die  bij  den  eersten  aanleg  aan  de  kraakbeenige  scapnia 
ontbreken.  Het  feit  immers,  dat  de  margo  superior  bij  jonge  embry- 
onen  nog  recbt  is  en  geen  incisnra  vertoont,  wijst  er  0|>,  dat  ver- 
tebraal van  de  plaats,  waar  later  de  incisnra  zal  komen  te  liggen, 
nog  iets  aan  bet  planum  scapulae  moet  worden  toegevoegd.  Dit 
geschiedt  klaarblijkelijk  door  bet  zich  vei'  in  bet  mesencbjm  uit- 
strekkende pericliondrale  been  plus  bet  been,  door  de  genoemde 
kraakbeenkernen  gevormd.  Aan  bet  schouderblad  van  een  embi'jo 
van  120  m.M.  lengte,  waar  de  verbeening  reeds  aanmerkelijk  verder 
was  voortgescbreden,  was  inderdaad  de  incisnra  scapulae  aanwezig. 
