335 
maar  dit  product,  verontreinigd  met  het  bij  196°  smeltende  3-4-6- 
trinitrodimethylaniline.  Swann  verkreeg  zijn  product  nagemuaa/om- 
kristalliseei'en  uit  alkohol  of  benzol.  Door  het  in  geconcentreerd 
zwavelzuur  op  te  lossen  en  de  oplossing  met  water  neer  te  slaan 
ontstond  de  bij  176°  smeltende  stof,  na  weer  eenmaal  uit  alkohol 
te  zijn  omgekristalliseerd.  Ook  gelukte  hem  de  vermeende  omzetting 
door  een  amjlalkoholische  oplossing  met  weinige  drup|)els  van  807o 
zwavelzuur  te  koken,  waarria  bij  bekoeling  eveneens  de  bij  176° 
smeltende  verbinding  werd  verkregen. 
Swann  slaagde  er  echter  niet  in  om  het  bij  176°  smeltend  product 
weer  in  de  vermeende  bij  154°  smeltende  modificatie  om  te  zetten. 
Klaarblijkelijk  is  bij  de  bewerkingen,  welke  Swann  zijn  [iroduct 
deed  ondergaan,  het  3.4.6-trinitroderivaat  in  oplossing  gebleven. 
Lost  men  een  uiengsel  van  gelijke  gewichtshoeveelheden  van  3-4- 
dinitro-  en  van  3-4-6-trinitrodimethylaniline  in  iets  meer  dan  de 
noodige  hoeveelheid  kokenden  alkohol  op,  dan  kristalliseert  eerst 
een  groot  gedeelte  van  de  laatste  stof  uit.  Giet  men  dan  de  nog 
niet  geheel  afgekoelde  vloeistof  af  en  brengt  ze  weer  aan  de  kook, 
dan  gelukt  het  meestal  kristallen  te  verkrijgen,  die  bij  154°  smelten, 
maar  zich  bij  omkristalliseeren  uit  aceton  weer  in  de  oorspronkelijke 
stoffen  laten  scheiden. 
Bepaalt  men  de  smeltlijn  van  mengsels  der  beide  nitroverbindingen 
in  verschillende  mol.  verhoudingen  dan  blijkt  deze  het  onderstaande 
verloop  te  hebben  : 
Zooals  men  ziet,  wijst  dit  öf  op  een  continue  reeks  van  meng- 
kristallen  met  een  zeer  vlak  minimum  of  op  de  smeltlijn  van  een 
chemische  verbinding  met  zeer  vlak  maximum.  De  kans  om  bij  het 
omkristalliseeren  een  stof  met  ’t  smeltpunt  154°  te  krijgen  is  wel 
zeer  groot. 
