Scheikunde.  — A.  Smits:  „Het  electvomotorisch  gedrag  van  Mag- 
nesium.” II'). 
(Aangeboden  door  de  Heeren  P.  Zeeman  en  W.  H.  Julius.) 
Inleiding.  Meerdere  malen  is  er  reeds  de  aandaclit  op  gevestigd, 
dat  de  rnstpotentialeii  van  Magnesium  en  Aluminium  in  de  waterige 
oplossingen  van  de  overeenkomstige  zouten  te  weinig  negatief  worden 
gevonden.  Niet  bij  maclite  dit  verscbijusel  te  verklaren  beeft  men 
redding  gezociit  bij  de  oxjdliuid  en  vele  scbijnen  te  meenen,  dat  zij 
daarin  zijn  geslaagd.  Dit  is  daaraan  toe  te  schrijven,  dat  men  niet 
voldoende  heeft  nagegaan,  wat  men  met  de  aanname  van  een  oxydhnid 
eigenlijk  bereikt.  Speciaal  bij  Al  spreekt  men  van  een  niet  poreuse, 
isoleerende  oxjdhnid  van  moleculaire  dikte.  Nn  hebben  wij  echter 
door  verschillende  |)roeven  met  zekerheid  nitgemaakt,  dat  wanneer 
een  geëtste  of  gepolijste  alnmininmstaaf  in  kwik  wordt  gebracht, 
waarboven  een  waterige  alumininmzontoplossing  zich  bevindt,  de 
alnniininmslaaf  onniiddellijk  de  kwikpotentiaal  aangeeft,  zonder  dat 
daarvoor  blijkbaar  een  o.vgdliuidje  behoeft  te  ivorden  doorgeslagen  "). 
Hieruit  volgt,  dat  het  oxydhuidje  er  niet  is  of  de  electronenbeweging 
niet  verhindert.  Gingen  er  nn  alleen  eleclronen  door  de  oxydlaag, 
dan  zon  de  electrode  zich  moeten  gedragen  als  een  gaselectrode, 
hetgeen  echter  niet  het  geval  is. 
Hieruit  volgt,  dat  wanneer  een  oxydhnidje  bestaat,  dit  ook  voor 
ionen  doordringbaar  moet  zijn,  maar  dan  is  het  ook  direct  duidelijk, 
dat  de  electrode  een  metaal-electrode  zal  wezen.  Nn  is  het  onder 
bepaalde  omstandigheden  mogelijk,  dat  de  grensvloeistof,  waarin  de 
metaalelectrode  zich  bevindt,  verzadigd  is  aan  metaalhydroxyde  en 
dit  laat  zich  gemakkelijk  ondei'zoeken,  want  dan  kan  men  in  de 
vergelijking 
E=: 
0 058  , Lm 
log.  — - 
^ (m;^) 
— 2.8 
(1) 
voor  (Mj  ) de  waarde 
Lm  (OH). 
(OH') 
substilneeren,  zoodat  men  krijgt 
b Hier  zij  verwezen  naar  de  beschouwing  gegeven  in  „The  theory  of  Allotropy” 
De  mededeeling  I verscheen  Versl.  Kon.  Akad.  v.  Wet.  29,  819  (1920). 
b Z.  f.  Electr.  Chem.  27,  523  (1921). 
23 
Verslagen  der  Afdeeling  Natuurk.  Dl.  XXXIl.  A**.  1923. 
