354 
E = -5:25?  2.8 
of 
0.058 
fci  = log'. 
Lm  (OH)-' 
Lm  \y 
Lm(OH)./  (HLr 
2.8 
(2) 
waaruit  volgt,  dat  de  eleotrode  zich  in  dit  geval,  op  een  konstajite 
na,  zal  gedragen  als  een  zuurstof,  resp.  waterstofelectrode. 
Deze  hescliou wing  brengt  ons  echter  niets  verder,  want  verg.  (1) 
blijft  gelden  en  deze  doel  juist  verwachien,  dat,  daar  de  inetaal- 
ionenconcentratie  in  de  aan  raetaalhjdroxyde  verzadigde  oplossing 
zoo  klein  is,  de  potentiaal  van  het  metaal  in  dit  geval  zéér  negatief 
zal  zijn,  terwijl  deze  juist  veel  te  weinig  negatief  is. 
Kistiakovvsky L bei'ekende  voor  een  tiental  jai'en  de  normaal  poten- 
tialeir  t.  o.  v.  waterstof  van  verschillende  metalen  zonder  rekenitig 
te  houden  met  den  tein[)eratuurscoëfficient  in  de  formule  van  Gihbs- 
Helmholz  en  vond  bij  Mn,  Fe,  Co,  Cu,  Cd  vei'schillen  tusschen  de 
gevonden  en  de  berekende  normaal-potentialen  van  10  tot  ongeveer 
60  m.V.  Bij  Ni,  Sn,  Pb,  en  Hg  verschillen  van  J40  tot  190  m.V. 
Bij  Ag  vond  hij  een  vei’schil  van  310  m.V.  en  bij  Tl  van  360  m.V. 
terwijl  het  verschil  bij  Al  460  m.V.  en  bij  Mg  900  m.V.  bedroeg. 
Vooral  het  groote  verschil  bij  zilver  waargenomen,  had  tot  groote 
voorzichtigheid  kunnen  aansporen;  dit  is  echter  niet  liet  geval  geweest. 
Daar  het  nu  Kistiakowski  bleek,  dat  de  electromotorische  kracht, 
die  hij  berekende  bij  Mg  en  Al  zooveel  hooger  is  dan  de  experi- 
menteel gevondene,  nam  hij  eenvoudig  maar  aan,  dal  bij  deze  metalen 
in  de  cel  metaal-electroljt- waterstof,  niet  zooals  in  andere  gevallen 
de  reacties 
Mj.  Mj"  -f 
en 
2f>^  -f-  2Hl 
maar  de  volgende  omzettingen  plaats  vinden 
Mg  + 2 oh;  M (OH),g  + 2 (f 
en 
2 Ö + 2 H,0,  ^ 2 oh; 
Deze  laatste  reactie  zou  dus  thans  aan  de  waterstofelectrode  ver- 
loopen  inplaats  van 
2 8 + 2 H;  ^ H.^^ . 
')  Z.  f.  phys.  Chem.  70,  206  (1910). 
