355 
Dat  het  metaal  Mg  zon  bewerken,  dat  aan  de  waterstofelectrode 
een  andere  reactie  verloopt,  dan  wanneer  Zn  zich  bijv.  op  zijn 
plaats  bevindt,  is  op  zijn  zachtst  nilgedrnkt  een  zoiiderlinge  aanname. 
Kistiakowsky  concludeert  echter  terecht:  ,,Hierans  folgt  nniniltelbar, 
dass  die  Mg  bzw.  Al.  Electroden  die  Eigenschaften  voti  Gaselektrode 
besitzen  mnssen,  d.h.  ihr  Ei,  von  der  Metallionen-konzentration  nn- 
abhangig,  dafiir  aber  von  der  H‘  nnd  GH'-Konzentration  abhangig 
j sein  mnss;  ansserdem  mnss  es,  wie  bei  Pt,  von  den  rednzierenden 
j Eigenschaften  des  Elektroljten  abhangen.” 
I Kistiakoavsky  vergat  hierbij  echter  geheel,  dat  het  gedrag  als  een 
j waterstofelectrode  ook  optreden  moet  bij  elk  ander  metaal,  indien 
de  grensvloeistof  bestaat  nit  een  verzadigde  oplossing  van  het  metaal- 
hjdroxyde.  Inplaats  dat  Kistiakowsky  bij  verandering  der  Mg- con- 
centratie de  Mg-  en  Hj-potentiaal  in  dezelfde  oplossing  mat,  bracht 
hij  zijn  Mg-electrode  behalve  in  een  oplossing  van  MgSO^  en  in  een 
I oplossing  van  MgCl,  in  verschillende  andere  niet  Mg-hondende  op- 
lossingen en  kreeg  daarbij  natniirlijk  nitkomsten,  waaruit  geen 
enkele  conclusie  mag  getrokken  worden.  Hij  meende  echter,  dat 
zijn  uitkomsten  bewezen,  dat  de  Mg-potentiaal  onafhankelijk  is  van 
I de  Mg- concentratie. 
! De  Heer  Beck ’)  heeft  in  zijn  dissertatie  voor  het  eerst  de  onjuist- 
heid van  de  opvattingen  van  Kistiakowsky  aangetoond  en  ook 
: experimenteel  bewezen,  dat  Mg  zich  nooit  als  waterstofelectrode 
I gedraagt.  Toch  werd  het  electromotorisch  gedrag  van  Mg  in  MgS'O^- 
: oplossingen  van  (Hj ) nog  niet  opgehelderd,  want  het  bleek 
I hem,  dat  het  verschil  in  potentiaal  tusschen  de  Mg  en  H-electrode 
1 in  deze  oplossingen  van  geringe  H‘-concentratie  met  de  Mg.concen- 
; toeneemt.  ’) 
De  Heer  Beck  vond,  dat  de  Mg-electrode  zich  niet  als  een  water- 
stofelectrode gedraagt,  maar  als  een  normale  melaal-electrode  gedraagt 
het  Mg  zich  toch  ook  niet,  want  er  werd  gevonden,  dat  de  Mg- 
1 electrode  sterker  negatief  wordt  wanneer  de  MgSO^-concentratie 
toeneemt.  Verder  bleek,  dat  bij  vergrooting  der  H’-concentratie  de 
Mg-potentiaal  negatiever  wordt,  en  dat  deze  voor  elke  MgSO«- 
concentratie  bij  een  bepaalde  H‘-concentralie  een  maximum  negatieve 
waarde  bereikt.  Deze  maximaal  negatieve  waarde  veranderde  met 
de  MgSO^-concentratie,  althans  qualitatief  0|)  normale  wijze. 
Dat  de  max.  negatieve  potentialen  toch  nog  geen  evenwichts- 
‘)  Ree.  tr.  chim.  41,  353  (1922). 
*)  Alle  metingen  werden  door  den  Heer  Beck  uitgevoerd  in  een  atmosfeer  van 
zéér  zuivere  waterstof,  onder  sterk  roeren  van  de  vloeistof,  terwijl  de  Mg-electrode 
stil  stond. 
23* 
