359 
resultaat,  dat  de  samenstelling  van  de  electrolvt  c zóó  eeii/ijdig  ligt, 
dat  elke  bestaanbare  waterige  oplossing  een  samenstelling  iieeft  reclits 
daarvan  gelegen.  Heeft  bijv.  de  oplossing,  waarin  wij  de  niagnesinm- 
electrode  dompelen,  de  samenstelling  .r,  dan  zijn  er  voor  de  coëxi- 
stentie van  Mg,Hj  en  electi-olyt  twee  grensmogelijkbeden,  waartnssclien 
de  waaiiieendiare  gevallen  moeten  liggen.  Het  eene  giensgeval  in 
Fig.  2 aangegeven,  is  dit,  dat  de  waterstof  in  innerlijk  evenwiclil 
coëxisteert,  maar  dat  liet  magnesium  zóó  sterk  wordt  verstoord,  dat 
de  potenliaallijn  van  bet  magnesinm  in  den  stand  a,c,  komt.  In 
bet  andere  grensgeval,  in  Fig.  3 geteekend,  blijft  bet  Mg  in  innerlijk 
evenwicbt,  maar  de  waterstof  ontwijkt  in  vormingstoestand,  zoodat 
de  potentiaallijn  van  deze  waterstof  in  den  stand  komt.  In  dit 
geval  zal  dus  de  gemeten  potentiaal,  beboorende  bij  bet  driepbasen 
evenwicbt,  praktisch  gelijk  zijn  aan  de  evenwicbtspotentiaal  van  bet 
magnesium '). 
Wat  bier  gezegd  is  voor  Mg  met  een  potentiaal  van  — 1.86  V. 
geldt  ook  voor  Mg  met  een  jiotentiaal  van  — 1.3  V. 
In  dit  geval  is  L,r  = en  dan  zou  — f = j^q2x22 
ë (H^)’  Hh. 
zijn,  zoodat  voor  (Mg‘’)=rl,  volgt  (H‘)=  JO-22  of  fOH')  = 10*. 
Wanneer  dus  verstoord  Mg  van  een  potentiaal  van  — 1.3  V.  uit 
een  magnesiumoplossing,  waarin  (MgJ')=  l,  waterstof  in  innerlijk 
evenwicbt  ontwikkelde,  zon  (OH')  in  de  grenslaag  10®  moeten  zijn. 
Dit  is  een  onmogelijkheid,  waaruit  volgt,  dat  de  met  bet  magnesinm 
en  de  grensvloeistof  koëxisteerende  waterstof  niet  in  innerlijk  even- 
wicht kan  wezen,  maar  sterk  uitgesproken  in  den  vormingstoestand 
moet  verkeeren,  waardoor  Lr  veel  grooter  wordt  dan  in  den  inner- 
lijken  evenwichtstoestand. 
Het  voorgaande  doet  tevens  vermoeden,  dat  magnesium  in  de 
grensvloeistof  als  Mg(OH),  wordt  gepraecipiteerd.  Het  is  nu  gemakkelijk 
aan  te  toonen,  dat  zelfs  wanneer  dit  gebeurt,  de  koëxisteerende 
waterstof  toch  in  vormingstoestand  moet  optreden,  en  dat  die  vormings- 
toestand sterker  moet  zijn,  wanneer  de  grensvloeistof  niet  meer 
verzadigd  is  aan  Mg(OH),. 
Het  oplosbaarbeidsproduct  van  Mg(OH),  is  van  de  orde  welke 
waarde  wij  nu  voor  (Mg]')  in  de  gren8\  loeistof  aan  nemen  doet  er 
niets  toe,  daarom  zullen  wij  bier  weer  aaimemen  (Mgj')  = 1,  dan  is 
dus  (OHj^)  == 
Er  moet  hier  nog  opgemerkt  worden,  dat  de  samenstelling  van  de  grensvloei- 
stof, bij  waterstofontwikkeling,  altijd  meer  naar  links  zal  liggen  dan  die  van  de 
vloeistof  daarbuiten. 
