364 
Aan  liet  slot  van  deze  beschouwing',  naar  aanleiding  van  het 
electromotorisch  gedrag  van  magnesinin,  moet  nog  een  merkwaardig 
verschijnsel  worden  besproken,  dat  i’eeds  even  werd  aangeroerd. 
Wanneer  men  aan  een  waterige  oplossing  van  MgSO^  of  MgCl,. 
waarin  een  Mg  electrode  is  gedompeld,  een  weinig  HgClj  toevoegt, 
slaat  onmiddellijk  kwik,  in  fijn  verdeelden  toestand,  op  de  Mg-elec- 
trode  neer  en  de  magnesinmpotentiaal  wordt  minder  negatief. 
Zooals  nit  de  onderstaande  vergelijkingen  volgt : 
Mg3  MgV  + 2t9, 
it  it 
MgL^^  Mgi:  + 2t9],  en  2 + HgL‘-^  Hgn 
bewijst  het  neerslaan  van  kwik,  dat  kwikionen  de  grensvloeistof, 
die  met  het  magnesinm  in  contact  is,  zijn  binnengedrongen  en  zich 
daar  met  de  electroneii  hebben  vereenigd,  waardoor  het  heterogene 
electroneneven wicht  is  verbroken  en  opnieuw  electronen  en  mag- 
nesium-ionen  in  oplossing  zijn  gegaan. 
Verder  dient  opgemerkt  te  worden,  dat,  daar  tengevolge  van  de 
hjdrolyde  in  de  niet  aangezuurde  koëxisteerende  magnesinmzout- 
oplossing,  de  magnesinm-electrode  Mg^OH),  opgelost  bevatte  en  daar- 
door zeer  traag  was,  door  het  snelle  in  oplossing  gaan  van  electronen 
en  magnesium-ionen,  het  evenwicht  waarschijnlijk  nog  sterker  in  de 
edele  richting  werd  verstoord. 
Het  hier  beschreven  experiment  is  belangrijk,  want  het  leert  ons 
in  de  eerste  plaats,  dat  het  oppervlak  van  de  magnesinm-electrode 
in  een  niet  aangeznnrde  oplossing  van-MgSO^,  niettegenstaande  de 
aanmerkelijke  verstoring  en  zijn  gehalte  aan  de  bestanddeelen,  nit 
de  koëxisteerende  vloeistof  opgenomen,  zijn  metaaleigenschappen 
heeft  behouden  ! Toch  zijn  die  metaaleigenschappen,  zooals  ook  te 
verwachten  was,  sterk  gewijzigd,  want  het  experiment  toont  immers 
tevens  aan,  dat  het  afgescheiden  kwik  niet  bewerkt,  dat  het  mag- 
nesium oogenblikkelijk  wordt  geactiveerd. 
Bij  oppervlakkig  onderzoek  zon  men  hieruit  tot  de  conclusie 
kunnen  worden  gebracht,  dat  het  afgescheiden  kwik  thans  niet  in 
het  magnesium  oplost,  doch  wanneer  men  de  genoemde  met  fijn 
verdeeld  kwik  bedekte  magnesinm-electrode  nit  de  HgCl,  bevatlende 
.MgSO, -oplossing  neemt,  haar  snel  met  gedestilleerd  water  afwascht, 
en  haar  dan  onmiddellijk  in  de  zuivere  MgS04-O|)lossing  overplaatst, 
dan  vertoont  deze  electrode  wel  aanvankelijk  een  minder  negatieve 
potentiaal,  doch  zij  woi'dl  meer  en  meei'  negatief  en  verkrijgt  na 
enkele  mitiuten  eeti  waarde  die  sterker  negatief  is  dan  de  potentiaal, 
die  werd  waargenomen,  vóórdat  aan  de  MgSO«-oplossing  HgCl,  was 
loegevoegd. 
