365 
Oplossing 
Pot.  Mg.  t.  o.  V.  1 N.  Cal.  electrode 
0.1  gr.  mol.  MgS04  p.  L. 
150  cc.  „ -r  5 cc.  verzad.  HgCIa 
oplossing 
— 1.740  V 
- 1.902 
Mg  electrode  afgespoeld  en  overgebracht  in  de  zuivere  MgS04  pl. 
0.1  gr.  mol.  MgS04  p.  L. 
- 1.898  V 
1,956  V (na  5 min.) 
! Het  bier  vermelde  electromotorisoli  gedrag  van  magnesium  toont 
j dus  aan,  dat  de  sterk  verstoorde  Mg-eleetrode,  wel  in  zeer  geringe 
j mate,  maar  tocli  merkbaar,  kwik  oplost.  Daar  waai'  de  electrisclie 
j potentiaal  van  liet  magnesium  door  veisloring  zoo  verandert,  behoeft 
! liet  ons  in  liet  geheel  niet  te  verwondei-en,  dat  ook  nog  andere  eigen- 
! schappen  worden  gewijzigd,  zooals  bijv.  het  opnemen  van  kwik. 
I De  verklaring  van  de  resultaten  in  hel  laatste  tabelletje  voorkomend^ 
j ligt  nu  voor  de  hand.  De  aciiveerende  werking  door  de  kleine 
I hoeveelheid  opgelost  kwik  nitgeoefend,  was  niet  bij  machte  den  ver- 
! tragenden  invloed  van  het  opgeloste  Mg(CH)j  zoodanig  te  verminderen, 
; dat  de  electrode  ongevoelig  werd  voor  de  verstorende  werking  der 
! aantasting,  door  water  en  HgCl^  veroorzaakt.  Bij  overbrenging  in  de 
I oplossing  van  zuiver  MgSO^  was  de  verstoring,  door  deze  laatste 
j stof  nitgeoefend,  echter  verdwenen  en  kon  de  activeerende  werking 
I van  de  geringe  opgeloste  hoeveelheid  Hg  tot  uiting  komen. 
I Nu  zou  men  kunnen  zeggen,  dat  daar  zich  bij  gemelde  proef  aan 
I het  oppervlak  van  de  Mg-electrode  onsamenhangend  vast  Mg(OH)j 
! afscheidt,  daardoor  het  contact  tusschen  het  afgescheiden  kwik  en 
het  Mg  misschien  wordt  veiuninderd.  Hierop  kan  echter  worden 
geantwoord,  dat  het  contact  met  den  electroljt  zoo  goed  is,  dat  het 
kwik  uit  de  oplossing  over  het  geheele  metaaloppervlak  in  fijn  ver- 
deelden toestand  wordt  neergeslagen,  terwijl  zich  waterstof  ontwikkelt, 
en  daar  waar  kwik  wordt  neergeslagen  is  ongetwijfeld  ook  contact 
I met  kwik. 
Het  is  echter  volkomen  duidelijk,  dat  wil  men  magnesium  door 
amalgamatie  in  den  meest  actieveu  vorm  overvoeren  het  gewenscht 
is,  van  te  voren  de  metaal-grenslaag  arm  aan  het  daarin  0[)gelost 
vertragende  Mg(OH),  te  maken,  door  het  te  dompelen  in  een  zure 
oplossing  en  daarna  Hg((.ll)  toe  te  voegen. 
Heeft  men  het  metaal  op  deze  wijze  geactiveerd,  dan  is  er  meer 
kwik  in  opgelosi  en  blijft  zelfs  in  1-N  . KOH  oplossing  actief  terwijl 
