377 
gebruik  zijn,  moeten  onder  de  gevoeligste  van  alle  bestaande  instru- 
menten worden  gerangscliikt. 
Max  WiK.N  ')  geeft  aan,  dat  voor  de  gevoeligste  telefoon  in  de 
gunstigst  denkbare  omstandigheden  een  stroomeffect  van  3,03  X 
Watt  benoodigd  is,  om  een  nog  even  waarneembaar  geluid  voorl 
te  brengen.  Austin ’)  vermeldt  een  nog  60  X waarde, 
0,5  X 10-15  Watt. 
Om  de  gevoeligheid  van  den  galvanometer  te  berekenen,  gaan  wij 
uit  van  de  veronderstelling,  dat  gedurende  de  ontvangst  van  een 
sein  een  stationnaire  etfectieve  eleetromotorische  kracht  E aan  de 
uiteinden  der  snaar  wordt  aangebracht.  In  het  eerste  oogenblik, 
wanneer  de  snaar  nog  stil  staat,  zal  zij  met  een  maximalen  stroom 
E 
/ = doorstroomd  worden. 
waarin  W den  Ohmschen  weerstand 
der  snaar  beteekent,  maar  geleidelijk  zal  door  de  tegen-eleclromo- 
torische  kracht,  die  de  snaar  bij  haar  beweging  ontwikkelt,  de 
stroomsterkte  verminderen.  Verwaarloozen  wij  de  inwendige  wrij- 
ving der  snaar  zelf  en  maken  wij  hel  vacnnm  zoo  hoog,  dat  het 
practisch  als  absoluut  mag  worden  beschouwd,  dan  zal,  als  de 
eindamplitude  bereikt  is,  de  ontwikkelde  tegen-electromotorische 
kracht  gelijk  aan  E zijn  geworden.  De  siroomsterkte  door  de  snaai' 
is  dan  = 0.  Zij  blijft,  zoolang  het  sein  duurt,  in  resonnantie  daar- 
mede doortrillen  zonder  energie  te  verbruiken. 
Als  grondslag  voor  de  berekening  der  gevoeligheid  moet  het 
maximum  aantal  Watts  worden  genomen,  dat  op  een  gegeven  oogenblik 
E* 
noodig  is,  zijnde  — . Heeft  de  snaar  een  massa  il/gram,  resonneert  zij 
op  iV  perioden  per  sec.,  en  is  haar  electromagnetiscli  decrement 
dem,  dan  is  het  benoodigd  aantal  Watts  B om  haar  een  eind- 
amplitude  U centim.  mede  te  deelen 
i?  X 10-'  X M IP  N ’ öe,n (4) 
2 
of  ook 
4500  AIU^ 
B = 
T 
(5) 
waarin  ).  de  golflengte  in  kilometers  voorstelt  en  t den  tijd  in  se- 
conden, die  benoodigd  is  om  de  amplitude  der  snaarbeweging  van 
0 op  te  voeren  tot  1 — — van  haar  eindbedrag.  De  toelaatbare 
e 
seinsnelheid  is  omgekeerd  evenredig  aan  t. 
1)  Wiedrmann’s  Annalen  4.  IV,  1901,  p.  450. 
2)  Jahrbuch  der  drahtl.  Telegr.  11  en  12,  1916. 
