401 
en,  zoo  men  wil,  de  zwaariekrachtspotentialen  uit  af  te  leiden. 
Daarbij  is  de  bedoeling  dat  de  grondgetallen  (die  wij  ons  eei'st  als 
willekeurig  gekozen  \'00rsteldeu)  0|)  een  of  andere  wijze  door  den 
toestand  van  het  veld  bepaald  zijn  en  omgekeerd  dien  toestand 
karakteriseeren,  dat  zij  n\.  zulke  waarden  hebben,  dat  de  compo- 
I neiitetl  van  de  electriselie  en  de  magnetische  kracht  en  eventueel 
j de  gravitatiepotentialen  juist  de  werkelijke  grootte  krijgen. 
I Hierbij  moet  worden  opgemerkt  dat  het  aantal  grondgetallen  veel 
I grooter  is  dan  het  aantal  phjsische  grootheden  voor  welker  bepaling 
I zij  moeten  dienen.  Beperkt  men  zich  tot  het  electromagnetische  veld, 
I dan  heeft  men  zelfs  slechts  de  vier  groothedeti  (25)  noodig,  in  welke 
I van  de  40  grondgetallen  ei'  slechts  16  gebruikt  worden,  die  dan 
nog  vier  aan  vier  bij  elkaar  woiden  opgeteld.  Wil  men  ook  de 
I zwaarteki’achtspotentialen  uit  de  grondgetallen  doen  voortvloeien, 
I dan  heeft  men  40  grootheden  ingevoerd  om  er  14  uit  af  te  leiden. 
! De  vraag  is  of  dit  aanbeveling  verdient  en  of  het  niet  wel  zoo 
1 doelmatig  is,  rechtstreeks  de  14  grootheden  in  elk  punt  van  als 
I kenmerkend  voor  het  electromagnetische  veld  en  het  gravitatieveld 
j in  te  voeren.  Eerst  wanneer  men  grond  heeft  om  aan  te  nemen 
dat  de  verscheideidieid  die  het  systeem  der  grondgetallen  toelaat,  en 
die  grooter  is  dan  de  verscheidenheid  der  waargenomen  verschijnse- 
len, een  physischen  achtergrond  heeft,  dat  er  iets  reëels,  ofschoon 
nu  nog  niet  bekend,  aan  beantwoordt,  wordt  de  invoering  der 
grondgetallen  van  waarde  en  zelfs  van  zeer  groote  waarde. 
Een  belangrijke  vraag  is  natuurlijk  of  men  deze  getallen  altijd 
j zoo  kan  kiezen  dat  zij  aan  een  werkelijk  bestaand  electromagnetisch 
I veld  en  gi-avitatieveld  beantwoorden.  Met  het  oog  op  het  groote 
aantal  waarden  waarover  men  kan  beschikken,  zou  men  geneigd 
zijn,  dat  te  vei-wachten,  maar  dit  }ieemt  niet  weg  dat  het  niet  ge- 
rnakkelijk  valt  waarden  der  zwaartekrachtspotentialen  als  ƒ/,,  =r 
= =^33  — -1,  = c~  uit  een  eenigszins  eenvoudig  stelsel  van 
grondgetallen  af  te  leiden.  Eindelijk  kan  worden  opgemerkt  dat, 
zoo  men  met  de  grondgetallen  het  diepst  in  de  verschijnselen  door- 
drong, werkelijk  fundamenteele  vergelijkingen  die  zouden  zijn,  waar- 
door de  grondgetallen  bepaald  worden.  In  dezen  gedachtengang  zou 
men  er  toe  komen,  als  b.v.  een  electromagnetisch  veld  een  gravi- 
tatieveld teweegbrengt,  in  Einstein’s  veldvergelijkingen  alles  in  de 
grondgetallen  uit  te  drukken.  Dit  zou  echter  tot  formules  van  een 
hopelooze  ingewikkeldheid  leiden. 
§ 15.  Ten  slotte  moge  nog  met  een  enkel  woord  op  de  overeen- 
komst tusschen  de  formules  (10)  en  (19)  worden  gewezen.  Daar 
26 
Verslagen  der  Afdeeling  Natuurk.  Dl.  XXXIl.  A^'.  1923. 
