Plantkunde.  — D.  Tollenaar;  ,, Donker  gr  oeir  eaclies” . 
(Aangeboden  door  de  Heeren  A.  H.  Blaauw  en  J.  G.  Schoute). 
In  onze  vorige  publicatie  over  de  licht-  en  donkeradaptatie  van 
Phycomyces  nitens  (Deze  Verslagen  Deel  XXX  N“.  1,  1921)  werd 
reeds  in  een  groot  aantal  proeven  het  bestaan  Van  de  zoogenaamde 
i ,,donkergroeireaclie”  bewezen,  d.w.z.  er  treedt  een  groeireactie  op, 
i wanneer  een  aan  licht  geadapteerde  sporangiëndrager  van  Phycomyces 
I nitens  (door  urenlange  4-zijdige  belichting)  in  het  donker  wordt 
I geplaatst. 
; Het  kwam  ons  de  moeite  waard  voor  na  te  gaan  in  hoeverre  deze 
i donkergroeireactie  van  Phycomyces  nitens  (waarmee  de  negatieve 
I nabeelden  van  het  menschelijk  oog  waarschijnlijk  in  den  grond  ver- 
gelijkbaar zijn)  ook  bij  andere  organen  voorkomt. 
; In  deze  mededeeling  vindt  men  de  uitkomsten  vermeld  betreffende 
: de  donkergroeireacties  van  den  sporangiëndrager  van  Phycomyces 
\ nitens,  de  hjpocotylen  van  Helianthus  globosus,  de  coleoptielen  van 
I Avena  sativa,  de  wortels  van  Avena  sativa  en  van  de  wortels  van 
! Sinapis  alba. 
Zooveel  mogelijk  zijn  de  resultaten  vergeleken  met  de  lichtgroei- 
j reacties  voor  zoover  die  tot  dusver  bekend  zijn. 
j Methode  en  nauwkeurigheid  der  uitkomsten. 
Bij  alle  proeven  geschiedde  de  voorafgaande  belichting  4-zijdig, 
terwijl  de  temperatuur  constant  werd  gehouden  door  middel  van 
den  in  „Licht  u.  Wachstum  1”  beschreven  oliethermostaat.  Hierdoor 
kon  bij  matige  belichtingen  de  temperatuur  tot  op  0,02°  C.  constant 
worden  gehouden. 
Wij  wijzen  er  hierbij  uitdrukkelijk  op,  dat  de  groei  door  ons  als 
regel  slechts  voldoende  constant  werd  geoordeeld,  zoolang  deze  niet 
meer  dan  10  7»  schommelde  of  m.  a.  w.  bij  een  gemiddelde  groei- 
snelheid  van  100  geen  snelheden  voorkwamen,  grooter  dan  105  en 
27* 
