417 
de  kans  op  liet  bestaan  van  een  blijvende  groeiversnelling  gering 
genoemd  mag  worden. 
Vergelijken  we  nu  de  licht-  en  donkerreacties  met  elkaar  (zie 
de  figuur!),  zoo  valt  ons  wederom  het  tegengestelde  verloop  op,  al 
is  het  dan  geen  volkomen  symmetrie.  In  beide  gevallen  zien  wij 
de  reactie  bij  hoogere  intensiteiten  duidelijker  optreden  (diepere 
minima,  respect,  hoogere  maxima). 
In  ’t  algemeen  is  de  donkerreactie  niet  zoo  krachtig  als  de  licht- 
reactie.  De  reactietijd  is  langer,  de  groeiverandering  is  minder  intens, 
het  uiterlijke  groei-evenwicht  is  eerder  hersteld. 
De  Licht-  en  Donkergroeireactie  van  coleoptielen  van  Avena  sativa. 
Door  proeven  van  Koningsberger,  Sierp  en  Vogt  is  een  licht- 
groeireactie  vastgesteld.  Zoo  vindt  de  eerste  bij  toediening  van  901VIK. 
3 zijdig  een  minimum  van  omstreeks  55  ®/„  35 — 40  minuten  na  het 
begin  der  belichting,  daarna  een  maximum  na  ongeveer  65 — 70 
minuten  (ongev.  80  7»  dei'  groeisnelheid  in  donker),  terwijl  na  90 
minuten  een  tweede  minimum  optreedt  van  omstreeks  65 — 70 
der  groeisnelheid  in  donker.  Deze  blijft  intusschen  nog  uren  lang 
onregelmatig  schommelende.  In  de  figuur  is  de  lichtgroeireactie- 
curve  ontleend  aan  een  individu  van  tabel  9 uit  Koningsbergers 
dissertatie. 
Welke  reactie  treedt  nu  op,  indien  de  groeisnelheid  gedurende 
eenige  uren  in  hoofdzaak  aan  licht  is  aangepast  en  we  maken  donker? 
Bij  Helianthas  en  Phycomyces  bleek  donker-maken  minder  intense 
groeiveranderingen  teweeg  te  brengen,  dan  ,, licht”.  Indien  dit  ook 
bij  de  coleoptielen  van  Avena  sativa  het  geval  zou  wezen,  bestond 
het  gevaar,  dat  door  den  onregel matigen  groei  van  Avena,  als  ge- 
volg van  optredende  nutaties,  deze  reactie  niet,  of  onduidelijk  tot 
uitdrukking  zou  komen. 
We  hebben  daarom  gezocht  naar  een  elimineeren  of  beperken 
van  deze  hinderlijke  bewegingen.  Niet  alleen  werd  een  groot  aantal 
Haverrassen  in  dit  opzicht  nagegaan,  maar  ook  werden  omstandig- 
heden van  min  of  meer  vochtig  en  warm  kweeken  geprobeerd. 
Daarbij  is  het  gelukt  een  Haverras  te  vinden,  , .Zwarte  President” 
genaamd,  dat  bij  kweeken  in  een  zeer  drogen  bodem  slechts  uiterst 
zelden  lynderlijk  nuteert.  Zoolang  de  coleoptielen  weinig  of  geen 
vochtdruppels  afscheiden,  was  de  groei  buitengewoon  constant  en 
bleef  dikwijls  binnen  den  door  ons  gestelden  eisch:  niet  meer  dan 
10°/,  groeivariatie.  De  temperatuur,  waarbij  de  planten  groeiden 
was  ongeveer  22°  C.  Om  over  de  uitkomsten,  bij  dit  object  ver- 
