Plantkunde.  — Th.  Valeton  : „Het  Ruhiaceën-geHacht  Coptosapelta 
Kortlï.”. 
(Aangeboden  door  de  Heeren  J.  W.  Moll  en  F.  A.  F.  G.  Went). 
^ 1.  Sedert  ik  in  naijn  opstel  over  Lindeniopsis,  een  nieuw  onder- 
geslaclit  van  Coptosapelta  Korth.,  in  de  Verslagen  der  Akadeinie 
van  Wetenschappen  van  30  Mei  1908  een  overzicht  gaf  van  de 
weinige  toen  bekende  soorten  van  dat  geslacht,  trof  ik  bij  de 
voortgezette  bewerking  der  Ruhiaceae  van  den  Maleischen  Archipel 
en  van  Nieuw-Guinea  opnieuw  een  aantal  nog  niet  of  niet  in  het 
juiste  geslacht  beschreven  soorten  ervan  aan,  waardoor  dit  aantal 
tot  10  is  gestegen.  Uit  het  onderzoek  bleek  tevens  dat  de  bestaande 
en  reeds  door  mij  herziene  diagnose  niet  meer  op  alle  soorten  van 
toepassing  was.  Ik  wil  dus  thans  de  voornaamste  kenmerken  van 
systematisch  belang  van  het  geslacht  aan  een  onderzoek  onderwerpen 
en  vervolgens  een  overzicht  geven  van  de  nu  bekend  gewordeji 
soorten. 
^ 2.  Historisch  overzicht.  Het  geslacht  werd  door  Korthals 
opgesteld  (1851)  naar  eenige  vruchtdragende  takken  van  een  liaan,  die 
door  zijn  ambtgenoot  Dr.  Müller  op  de  zandige  vlakten  bij  Karrau 
(Zuid-  en  Oosterafdeeling  Borneo)  vei-zameld  waren  en  die  hem 
bleken  tot  een  nieuw  geslacht  te  behooren  in  de  groep  der  Cincho- 
naceae  Decandolle,  waarvan  slechts  weinige  geslachten  in  Ned.-Indië 
bekend  zijn. 
Als  hoofdkenmerken  beschouwde  hij  den  liaanachtigen  habitus,  de 
vrucht  die  zich  in  twee  elk  weder  splijtende  kluizen  splitst  en  de 
schildvormige  zaden  met  een  met  franje  voorzinnen  vleugel,  een 
combinatie  van  eigenschappen,  die  nog  in  geen  geslacht  was  aan- 
getrolFen.  Bij  het  geven  van  een  naam  had  hij  klaarblijkelijk  de 
zaden  op  het  oog.  Althans  ik  meen  in  het  woord  Coptosapelta  de 
woorden  xojrrto,  in  de  beteekenis  van  „hakken”  of  „houwen”  (om 
de  ingekei’fde  vleugels)  en  jteXrr]  „schild”  te  herkennen.  Wat  het 
tusschenvoegsel  ,,sa”  te  beteekenen  heeft  is  mij  echter  duister. 
Waarschijnlijk  was  de  naam  oorspronkelijk  ; Coptospelta,  een  slechte 
woordvorming.  Als  soortsnaam  gaf  hij  aan  de  plant  den  naam  : 
„fiavescens” , die  betrekking  heeft  op  de  geelachtige  tint,  die  de 
