427 
nerf  ontspringen  zoodat  de  tophelft  van  het  blad  voornamelijk  door 
tertiaire  aderen  wordt  voorzien.  Verder  ontspringen  ze  op  ongelijke 
afstanden  van  elkaar  en  zijn  bij  den  bladvoet  liet  diclitst  opeen 
geplaatst,  de  beide  onderste  nu  eens  aan  beide  zijden  dan  weer 
slechts  aan  één  zijde  dichtbij  of  zelfs  uit  den  bladvoet 
zelf;  daardoor  gelijkenis  vertoonende  met  triplinerve  en  trinerve 
bladeren  [Ficus,  Cmnamoinum,  Vihiirnum).  Dikwijls  ontspringt  uit 
den  bladvoet  aan  één  of  beide  zijden  een  zijnerfje  dat  zoo  dun  is, 
dat  het  tot  de  tertiaire  aderen  kan  gerekend  worden  en  dus  licht 
over  ’t  hoofd  gezien  ; toch  volgt  het  in  zijn  loop  de  meer  ontwik- 
kelde zijnerven.  Deze  vertoonen  de  eigenaardigheid  dat  ze  uit  de 
hoofdnerf  tredend  (schuinopwaai'ts  gaande  met  een  wijden  boog)  tot 
nabij  den  rand  en  daaraan  ± evenwijdig  in  de  richting  van  den 
top  verder  gaan.  De  beide  voorste  (apicale)  eindigen  dan  in  den 
top  (acrodrome  nerven  v.  Ettinghaüsen)  de  volgende  loopen  een 
eindje  tusschen  den  rand  en  het  eerste  paar  en  eindigen  alle  of 
voor  het  raeerendeel  zonder  zich  aan  te  sluiten  in  het  tertiaire  net. 
De  zijnerven  loopen  dus  over  een  groote  lengte  evenwijdig  aan 
den  bladrand  en  de  meest  basale  omvatten  dus  voor  een  deel  de 
hooger  ontspringende.  Een  geheel  aan  deze  nervatuur  beantwoordende 
definitie  vind  ik  bij  Ettinghaüsen  niet.  Zij  vormt  een  vermenging 
van  de  gewone  camptodrome  (bogenlaufige)  met  de  acrodrome 
(spitzen laufige)  nervatuur;  men  zou  den  naam  amplexidroomkmm\2,xï 
toepassen  (zie  b.  v.  de  figuren  van  Thïbaudia  soorten  (acrodroom) 
in  het  werk  van  v.  E.,  alsmede  Nectandra  en  andere  Lauraceae). 
Bij  de  soorten  met  grootere  bladeren  C.  flavescens,  olaciformis,  Bec- 
carii  is  het  aantal  bladnerven  iets  grooter  (10 — 12)  en  sluiten  zich 
(Ie  onderste  nerven  somtijds  met  een  kromming  naar  binnen  bij  de 
voorafgaande  aan : schlingenldufige  [brochidodrome)  nervatuur.  Bij  de 
afwijkende  soort  C.  Hammii  bedraagt  het  aantal  zijnerven  12,  en 
zijn  ze  in  de  betrekkelijk  kleine  bladeren  vrij  dicht  opeen  geplaatst 
en  vrij  regelmatig  over  de  lengte  van  het  blad  verdeeld,  daarbij 
boogvormig  aan  elkaar  aansluitende.  Hier  is  dus  een  regelmatige 
brochidodrome  nervatuur,  maar  de  bladvoet  is  spits  en  de  nerven 
zijn  ascendent  en  omvatten  elkaar  van  onderen  naar  boven,  zoodat 
het  karakter  van  het  geslacht  niet  geheel  verloren  gaat.  Van  het 
tertiaire  adernet  moet  opgemerkt  worden  dat  het  altijd  goed  zicht- 
baar is  en  zich  gelijkmatig  door  het  geheele  blad  verspreidt ; daarbij 
treden  de  horizontale  (=  loodrecht  op  de  middelnerf  staande)  ver- 
bindingsaderen  meestal  op  den  voorgrond  en  vormen  een  fijne 
tralie-achtige  dwarsstreeping.  Bij  afdrukken  met  carbonpapier  komt 
dit  tralieachtig  netwerk  gewoonlijk  alleen  te  voorschijn. 
28» 
