430 
deriger  takken  deze  voorblaadjes  vruchtbaar  zijn,  zoodat  er  gevorkte 
bijsclierinen  (dichasia)  ontstaan.  Ook  bij  C.  montana  vinden  wij 
aan  zwakke  bloeitakken  alleenstaande  bloemen  (=±:  éénbloemige 
bijschermen)  in  de  oksels  en  aan  den  top  een  5-bloemigen  tros.  Bij 
een  meer  weelderige  eindtwijg  uit  6 internodia  bestaande,  staan  in 
de  onderste  oksels  lang-gesteelde  5-bloemige  gesloten  trossen,  in  de 
volgende  3-bloemige  cymae,  terwijl  de  top  weder  een  gesloten  tros 
vormt  met  lijnvormige  bracteen. 
Ook  bij  C.  Hammii  eindigt  de  twijg  in  een  5-7-bloemigen  tros, 
maar  met  zéér  korte  internodiën  en  bloemstelen,  zoodat  de  met 
lange  kroonbuizen  voorziene  bloemen  dicht  opeen  staan  en  de 
gedaante  van  een  scherm  aannemen. 
In  het  tweede  type  zijn  zoowel  de  axillaire  als  de  terminale 
bloeiwijzen  samengesteld,  en  hebben  de  laatste  door  de  naar  de 
toppen  toe  in  lengte  afnemende  internodia  en  bloemstelen  de  gedaante 
van  tuilen  (corymbi)  of  neex’gedrukte  (±  schermvormige)  thyrsi;ook 
de  axillaire  zijn  min  of  meer  tuilvormig.  Het  is  vooral  de  betrekkelijke 
lengte  van  de  stelen  der  partieele  bloeiwijzen,  het  aantal  en  de 
dichtheid  der  bloemen,  het  aantal  der  internodia  van  de  terminale 
pluimen,  die  hier  het  karakter  der  soorten  bepalen.  Het  meest  wijkt 
hierin  C.  olaciformis  van  de  overige  af  door  de  geringe  uitbreiding 
der  corymbi  en  het  kleine  aantal  bloemen.  De  axillaire  bloeiwijzen 
zijn  kort-gesteelde  3-5-bloemige  bijschermen,  vele  malen  korter  dan 
de  bladeren.  De  eindthyrsi  bestaan  slechts  uit  2-3  internodiën  en 
uit  kort-gesteelde  weinig-bloemige  cymae,  en  zijn  ook  korter  dan 
de  hoogste  bladeren. 
Bij  de  overige  soorten  van  dit  tweede  type  zijn  zoowel  de  axil- 
laire als  de  terminale  bloeiwijzen  rijkbloernig,  sterk-vertakt,  tuilvormig, 
matig  lang  of  zeer  lang  gesteeld  en  kunnen  de  eindpluimen  uit 
5 internodia  bestaan.  De  meer  of  mindere  dichtheid  en  rijkdom  der 
bloemen  en  de  verschillende  lengteverhoudingen  der  assen  geven 
hier  nog  eenige  onderscheidende  soortsken merken  aan  de  hand. 
§ 9.  Bloem  en  Zaad.  De  kei  k (,,kelkzoom”)  is  nu  eens  napvormig, 
alleen  oppervlakkig  uitgerand  met  4-5  zeer  korte  spitse  tanden,  dan 
weer  tot  of  tot  nabij  den  voet  in  nagenoeg  vrije  slippen  verdeeld 
en  in  dat  geval  is  de  zoom  niet  zeer  scherp  van  den  eierstok 
(kelkbuis)  gescheiden,  in  een  derde,  meer  voorkomend,  geval  tot  op 
of  iets  over  de  helft  gespleten ; is  dus  als  geslachtskenmerk  zonder, 
voor  de  soortbepaling  van  groote  waarde.  Vermelding  verdienen 
echter  voor  alle  soorten  de  met  de  slippen  of  tanden  afwisselende 
aan  de  binnenzijde  geplaatste  ,,darmklier-papillen”  (Darmdrüsen 
