437 
4.  C.  hameliaeblasta  (Wernh.)  Val.  nova  comb.  Tarenna  hameliaeblasta, 
Wernh.  Bovendeel  van  de  kroonbuis  van  binnen  evenals  de  helmdraden  dicht 
behaard,  niet  verwijd.  Kroonlobben  ongeveer  even  lang  als  de  dunne  kroonbuis. 
Axillaire  bijschermen  langgesteeld,  rijkbloemig ; eindstandige  thyrsi  rijkbloemig. 
Kroonbuis  van  buiten  aanliggend-witachtig  (in  sicco)  behaard.  Kelklobben  ongeveer 
zoo  lang  als  de  eierstok,  opslaande,  uitgebogen.  Bladeren  langwerpig  of  elliptisch, 
zeer  kort-toegespitst.  Zjnerven  aan  weerskanten  3 4,  soms  met  toevoeging  van 
een  dunne  basaalnerf;  nerven  opgericht.  Steunblaadjes  zeer  klein,  driehoekig,  aan 
den  rand  dicht-behaard.  Kleur  der  bladeren  in  sicco  geel-olyfgroen  Stengels  en 
bloeiwijzen  hirsuut,  bladnerven  aan  de  achterzijde  met  verspreide  aanliggende  haren. 
Geographische  verspreiding:  Britsch  Nieuw-Guinea,  Sogeri  region, 
op  950 — 1400  M.  zeehoogte.  (Foebes). 
5.  C maluensis,  Val.  n.  sp. 
Bovendeel  der  kroonbuis  van  binnen  evenals  de  helmdraden  behaard,  niet  verwijd. 
Kroonlobben  iets  korter  dan  of  gelijk  aan  de  kroonbuis.  Axillaire  bloeiwijzen  lang- 
gesteeld; eindstandige  thyrsi  zeer  rijkbloemig.  BI.  de  kleinste  in  het  geslacht.  Kroon 
van  buiten  kort-aangedrukt  behaard.  Kelkzoom  tot  de  helft  gespleten,  lobben 
eivormig  opstaand.  Bladeren  meest  breed  elliptisch  met  3 — 4,  zelden  3 zijnerven 
aan  weerskanten  (5 — 7 in  ’t  geheel),  acrodroom.  Vrucht  door  de  zeer  kleine 
kelklobben  gekroond.  Blad-onderzijde  nabij  den  rand  zeer  dun  behaard,  overigens 
kaal.  Steunblaadjes  spits,  dun  behaard. 
Geographische  verspreiding:  Noord-Oost  Nieuw-Guinea,  op  190 — 200 M. 
zeehoogte,  in  oerwoud.  (Ledermann). 
6.  C.  Beccarii,  Val.  n.sp. 
Bovendeel  der  kroonbuis  van  binnen  evenals  de  helmdraden  lang  en  dicht  be- 
haard, niet  verwijd.  Kroonlobben  ongeveer  zoo  lang  als  de  kroonbuis.  Axillaire 
bloeiwijzen  langgesteeld,  thyrsusvormig.  Eindstandige  thyrsi  zeer  rijkbloemig. 
Bladeren  langwerpig-elliptisch,  staartvormig-toegespitst,  groot,  met  3 — 4 zijnerven 
aan  weerskanten.  Bladsteel  vrij  lang;  blad  onderzijde  gekroesd-zachtharig. 
Geographische  verspreiding:  Borneo  (Beccari  2271). 
7.  C.  fuscescens  Val  n.  sp.  Bovendeel  der  kroonbuis  evenals  de  helmdraden 
dichtbehaard,  niet  verwijd.  Kroonlobben  tweemaal  zoo  lang  als  de  buis.  Axillaire 
bijschermen  langgesteeld  en  herhaaldelijk  ijl-vertakt ; eindstandige  thyrsi  veelbloemig 
uitgespreid.  Bloemkroonbuis  van  buiten  kort  zijdeachlig  behaard,  lobben  onbehaard. 
Kelk  klein,  lobben  bijna  tot  den  voet  vrij.  Bladeren  elliptisch,  onbehaard  Zijnerven 
meest  3,  of  bij  een  enkel  exemplaar  meest  2 aan  weerskanten.  Steunblaadjes  zeer 
klein,  stomp,  driehoekig  behaard,  zeer  klein. 
Geographische  verspreiding:  Noord-Oost-Nieuw-Guinea  in  bergwouden 
van  600—1500  M.  zeehoogte,  op  het  Kanigebergte  en  het  Torricelli-gebergte 
(Schlechter),  op  de  Felsspitze  op  1500  M.  (Ledermann). 
8.  C.  lutescens,  Val.  n.  sp. 
Bloemen  als  bij  C.  fuscescens,  maar  iets  grooter.  Bladeren  met  2 zijnerven  aan 
weerskanten,  in  sicco  groenachtig-okergeel. 
Geographische  verspreiding:  Xoord-Oost-Nieuw-Guinea,  op  den 
Etappenberg  op  850  M.  in  dicht  hoog  woud.  (Ledermann). 
9.  C.  G riffithii,  Hooker.  f. 
Bovendeel  der  kroonbuis  van  binnen  evenals  de  helmdraden  lang  dicht-behaard, 
verwijd,  kroonlobben  ruim  tweemaal  zoo  lang  als  de  korte  wijde  buis.  Axillaire 
bijschermen  nogal  rijkbloemig ; eindstandige  thyrsi  rijkbloemig  gedrongen.  BI.  van 
