485 
anaemieën  ti'eedt  dit  versciiijnsel  niet  op,  hoewel  de  urobilinihinurie 
steeds  belangrijk  is. 
Het  konijn  vermagert  onder  de  behandeling  sterk  en  maakt  een 
zieken  indrnk.  Staakt  men  de  injecties  in  het  begin,  dan  scliijnt 
genezing  te  kunnen  optreden.  Zet  men  de  beliandeling  voort,  dan 
blijft  het  typische  perniciosa-beeld  bestaan. 
Het  is  dus  niet  twijfelachtig,  dat  de  intramnsculaire  injectie  van 
linoleenzuur  in  korten  tijd  een  chronische  haemolytische  anaemie 
veroorzaakt,  welker  roode  bloedbeeld  alle  kenmerken  der  perniciense 
anaemie  vertoont.  Het  witte  bloedbeeld  hebben  wij  nog  2iiet  ondei-- 
zocht.  Een  nauwkeuriger  onderzoek  dezer  linoleenznur-anaemie 
zullen  wij  nog  moeten  nitvoeren,  maar  hel  staat  wel  vast,  dat  het 
linoleenzuur  een  intravitaal  haemolyticum  van  sterke  werking  is. 
Zooals  in  de  vorige  mededeelingen  wei'd  afgeleid,  moeten  wij  deze 
werking  in  vivo  toeschrijven  aan  het  feit,  dat  de  Ca-zeepen  der 
meervoudig  onverzadigde  vetzuren  kapillair-actief  en  sterk  haemoly tisch 
zijn,  in  tegenstelling  met  de  Ca-zeepen  van  palmitineznur  en  olieznnr. 
Daar  nu  het  linoleenzuur  een  vetzuur  is,  dat  een  belangrijk  pei- 
centage  der  phosphalied-vetzuren  uitmaakt,  en  het  wel  zeker  is,  dat 
het  vroeger  door  ons  gebruikte  lecilhine-handels[u-aeparaat  vrij  groote 
hoeveelheden  van  dit  zuur  bevatte,  is  het  zeer  waarschijtdijk,  dat 
de  vroeger  door  een  onzer  beschreven  haemolytische  anaemie  door 
lecithine-injeetie  eveneens  op  linoleenzuur-werking  beiustte. 
Het  linoleenzuur  is  een  in  de  biochemie  der  vet-  en  phosphatied- 
stofwisseling  voorkomende  stof  en  het  zou  zeer  goed  mogelijk  zijn, 
dat  juist  dit  zuur  ook  iti  hel  normale  bloed  circuleerde.  Wij  konden 
inderdaad  reeds  door  specifieke  extractie  aantoonen,  dat  onder  de 
0.6 — -0.7  mgr.  vetzuren,  welke  in  1 cc.  noiinaal  menschelijk  bloed 
voorkomen,  een  kleine  fractie  aanwezig  is,  welke  uit  de  sterker 
onverzadigde  vetzuren  bestaat.  Vetzuren  met  2 dubbele  bindingen 
(linolzuur)  kunnen  in  de  vetzuur-fractie  tot  nn  toe  niet  aangelooïid 
worden,  maar  wel  de  zuren  met  drie  e)i  vier  dubbele  bindingen, 
waaronder  ook  het  linoleenzuur  behoort. 
Hel  bleek  ook,  dat  alle  andere  vetzuren  van  het  bloed  door 
serum  geïnactiveerd  worden  in  capillair-actief  en  haemoly  tisch 
opzicht,  maai-  dat  deze  geringe  fi-actie  der  drie  of  viervoudig  onver- 
zadigde vetzuren  ook  door  serum  niet  geheel  geremd  wordt,  zoodat 
wij  aan  het  normaal  voorkomende  linoleenzuur  een  groote  beteekenis 
als  physiologisch  haemolyticum  moeten  toeschrijven.  Wij  zouden  nu 
verder  in  de  eerste  plaats  willen  onderzoeken,  hoe  het  met  het 
voorkomen  van  deze  stof  bij  de  ernstige  haemolytische  anaemieën 
gesteld  is. 
