499 
In  deze  uitdrukking  vindt  men  vereenigd  al  de  verschillende 
systematische  A-veranderingen  der  Fraunhoferlijnen,  welke  de  dispersie- 
theorie  als  gevolg  van  ongeordende  straalkrommingen  doet  verwachten. 
De  eerste  twee  termen  geven  de  algemeene  verplaatsing  licht boog- 
zonnerand ; de  derde  en  vierde  de  algemeene  verplaatsing  licht- 
boog-zoïinecentrum  ‘);  de  vijfde  en  zesde  toonen  de  schijnbare 
afstooting  van  naburige  lijnen  in  ’t  randspectrum ; de  zevende  en 
achtste  de  schijnbare  afstooting  in  ’t  centruni-spectrum. 
Wij  willen  hier  in  ’t  bijzonder  letten  op  het  verschil  in  schijn- 
bare afstooting  bij  overgang  van  het  rand- naar  het  centrum-spectrum, 
omdat  aangaande  dit  verschijnsel  uitvoerige  gegevens,  aan  zonne- 
waarnemingen  ontleend,  beschikbaar  zijn  ’). 
Het  bedoelde  verschil  fwordt  voor  elke  doubletcomponente  voor- 
gesteld door 
V,  {Tr  + Tv-  Tr—Tv) 
welke  uitdrukking,  door  daarin  te  substitueeren  de  waarden,  bepaald 
door  (9),  (8),  (7)  en  overgaat  in 
Om  de  getalwaarde  dezer  grootheid  te  kunnen  schatten,  steunen 
we  op  het  waarnemingsresultaat  van  Fabry  en  Büisson  volgens  het- 
welk de  lijnverbreeding  aan  den  rand  gemiddeld  0,010  A bedroeg 
bij  lijnen  van  breedten  tusschen  0,07  en  0,16  A (gemiddeld  0,J  J A). 
Van  de  lijnen  voor  welke  in  het  waarnemingsmateriaal  van  Mount 
')  Hierbij  zijn  natuurlijk  buiten  beschouwing  gelaten  alle  mogelijke  verplaatsingen 
der  kernlijnen  of  eigenlijke  absorptielijnen  voor  zoover  die  veroorzaakt  mochten 
zijn  door  snelheden  in  de  gezichtslijn,  druk  of  krachtvelden.  Zulke  verplaatsingen 
moet  men  zich  op  de  door  ons  beschrevene  gesuperponeerd  denken. 
*)  Men  zie  dienaangaande:  VV.  H.  Jüliüs,  Mutual  Influence  etc.,  Astroph.  Journ. 
64:,  92,  1921,  en  VV.  H.  Juuus  en  M.  Minnaert,  Ann.  d.  Phys.  KAYSER-Festheft,  1923- 
