579 
o 
ƒ (/ƒ/  uv  = o 
uv  = 
o 
1 
o 
ƒ = + t)0’ 
(16) 
o 
1 
o 
Dan  zijn  o,  r eri  x alle  drie  positieve  groot  lieden. 
De  vergelijkingen  (14)  en  (15)  krijgen  daardoor  de  volgende 
gedaante : 
(17) 
en  : 
1 
R 
(18) 
De  formule  (17)  zal  worden  aangeduid  als  dQhoofdvergeliJkmg. 
I ^3.  Onderzoek  van  de  hoofdvergelijking. 
\ Vergelijking  (17)  toont  vooreerst  dat  wanneer  de  snelheid  V van 
j de  hoofdbeweging  en  daarmede  R stijgt,  de  nevenbewegingen  niet 
j gelijkvormig  kunnen  veranderen:  o,  t en  j:  kunnen  niet  alle  drie 
i constant  blijven,  wanneer  R verandert. 
! Als  R gegeven  is,  stelt  (17)  een  voorwaarde  voor  waaraan  de 
j nevenbewegingen  moeten  voldoen.  Heeft  men  een  nevenbeweging 
i die  eraan  voldoet,  dan  geeft  (18)  de  waarde  van  den  weerstands- 
coëfficiënt  die  zou  optreden,  wanneer  deze  nevenbeweging  inderdaad 
de  hoofdstroom  vergezelt.  Het  probleem  dat  zich  nn  voordoet  luidt 
dns;  is  het  mogelijk  dat  men  aannemelijke  waarden  voor  de  groot- 
heden T en  X kan  vinden  — waaruit  dan  met  behulp  van  (17)  en 
(18)  de  waarde  van  a en  die  van  den  weerstandscoëfficiënt  volgt  — 
zonder  dat  men  de  nevenbewegingen  exact  behoeft  te  berekenen? 
Naar  analogie  met  de  toepassing  der  statistische  methode  in  de 
kinetische  gastheorie  zon  men  kunnen  verwachten  dat  wanneer  R 
groot  is,  en  dus  de  tnrluilente  toestand  goed  ontwikkeld,  het  mogelijk 
moet  zijn  t en  x te  berekenen  door  alle  neven  bewegingen  te  be- 
schouwen die  aan  (6)  en  (7)  voldoen,  aan  deze  bewegingen  een 
zeker  gewicht  toe  te  kennen  op  grond  van  de  een  of  andere  waar- 
schijnlijkheidshypothese,  of  een  maximum-  of  minimumvoorwaarde. 
