582 
elliptische  wervels,  alle  van  dezelfde  gedaante,  maar  van  verschil- 
lende grootten.  Bij  een  bepaalde  rangschikking  en  intensiteitsvei’- 
deeling  is  het  inderdaad  mogelijk  t zeer  klein  te  maken,  terwijl 
n R blijft.  In  de  wijze  waarop  men  de  diameters  der  wervels 
kiest,  heeft  men  dan  nog  een  arbitrair  element,  dat  toelaat  naar 
een  zoo  groot  mogelijke  waarde  van  o te  zoeken. 
^ 4.  De  elliptische  uiervel  van  Lorentz. 
Door  Lorentz  is  aangetoond  dat  men  een  eenvondigen  bewegings- 
vorm die  voldoet  aan  (6)  en  (7),  en 
jJ  dx  dy  XIV  0 
is, 
kan  verkrijgen  door  een  wervelbeweging  te  beschouwen,  waar  de 
vloeistof  in  elliptische  baiien  rondloopt ').  Deze  beweging  is  meet- 
kundig af  te  leiden  uit  een  cirkelvormigen  wervel,  door  deze  in 
één  richting  samen  te  drukken.  In  de  laatste  stroomt  de  vloeistof 
in  concentrische  ringen  met  de  hoeksnelheid  a>,  welke  een  functie 
is  van  den  straal  van  den  ring,  en  aan  den  buitenland  de  waarde 
dia 
nul  heeft,  terwijl  in  het  centrum  vj  en  ~ eindige  waai’den  hebben. 
Het  verloop  van  oj  als  functie  van  den  straal,  dat  bij  Lorentz  door 
een  BESSEE-functie  is  bepaald,  wordt  hier  anders  genomen. 
De  constructie  van  den  elliptischen  wervel  is  aangeduid  in  tig.  2.  De 
i)  H.  A Lorentz,  l.c.  p.  48—62. 
