586 
onderrand  (d.  i.  de  raaklijn  in  bet  punt  D in  dezelfde  figuur)  ligt 
tusschen  y = § en  y ^ d%,  zoodat  ze  alle  tusschen  dezelfde 
lijnen  evenwijdig  aan  de  x-as  gelegen  zijn,  dan  geven  deze  alle 
evenredige  bijdragen  in  bet  ?^v-veld.  De  integraal;  — J' dx  iw  over 
een  doorsnede  PR  van  een  enkelen  wervel  is  gegeven  door  (26)  of 
(27).  De  bijdrage  van  de  gebeele  groep  in  — iiv  is  hiermee  even- 
redig, en  zal  dus  voorgesteld  kunnen  worden  door; 
b (D,  ê)  ld  (1— ’O"  dD  d'è  = bcf  {ii)  dD  dg, 
waarin;  i]  = {y — g)lD,  en  waar  de  factor  b{Ü,g)dI)dg  bet  product 
is  van  bet  aantal  wervels  dezer  groep  op  een  strook  vandeeenbeid 
van  lengte  evenwijdig  aan  de  a’-as,  bnn  gemiddelde  sterkte  (gem.  van  p), 
en  de  verdere  factoren  die  in  (27)  in  de  letter  A zijn  ondergebracbt. 
Het  Mv-veld  is  dus  te  berekenen,  zoodra  de  functie  Z»  (Z),  ê)  gegeven  is. 
Van  de  grootheid  behoeft  men  alleen  de  integraal  over  de 
gebeele  doorsnede  te  kennen,  welke  te  vinden  is  als  de  som  van 
de  integralen  van  over  alle  wervels  die  liggen  in  een  strook  van 
de  eenheid  van  lengte  evenwijdig  aan  de  /r-as,  en  van  de  volle 
breedte.  Met  behulp  vari  (30)  vindt  men  voor  de  bijdrage  die  de 
bovengenoemde  groep  wervels  hierin  levert: 
De  vergelijkingen  (16)  ter  bepaling  van  t en  « zijn  homogeen 
t.o.v.  de  intensiteit  der  wervels.  Men  mag  dus  in  deze  vergelijkingen 
h met  een  willekeurigen  factor  \ ei'menigvnidigen.  De  werkelijke 
waarde  van  de  grootheid  o volgt  dan  uit  de  hoofd vergelijkitjg  (17). 
Hieruit  zou  achteraf  de  juiste  waarde  van  h gevonden  kunnen 
worden)  wat  echter  onnoodig  is. 
Het  in  § 3 gestelde  probleem ; o zoo  groot  mogelijk  te  maken, 
eischt  nu  een  verdeelingsfunctie  b{D,g)  te  zoeken,  die  voor  — uv 
een  zooveel  mogelijk  constante  waarde  levert.  Ik  zal  nu  twee  be- 
trekkelijk eenvoudige  verdeelingen  bespreken. 
I.  Men  kan  vooreerst  bepi’oeven  wat  te  bereiken  is,  wanneer  men 
zich  be|)erkt  tot  wervels  van  één  bepaalde  dikte  D.  Dan  wordteen 
constante  waarde  van  — iiv  verkregen,  door  b onafhankelijk  van  g 
