621 
stoffen  per  sec.  uitzeilden  en  men  ze  dus  geen  plaats  kan  toewijzen 
op  de  as  der  abscisseii.  Zoodra  men  echter  de  minimale  en  maximale 
doseeringen  kent,  kan  men  voor  hen  een  plaats  op  de  as  der  ordi- 
j 1- 
I naten  gaan  zoeken  en  aannemende  dat  de  wet  ook  voor  deze  stoffen 
I geldt,  door  het  neerlaten  van  een  loodlijn  haar  hypothetische  plaat- 
i sing  op  de  as  der  abscissen  gaan  opsporen.  Wij  hebben  dit  in  de 
I graphiek  gedaan  en  dns  èn  voor  rubidium  èn  voor  caesium  een 
I waarde  ingevnld.  Dan  heeft  men  het  vermoedelijk  aantal  deeltjes 
t leeren  kennen,  dat  onder  de  genoemde  praemissen  per  gram  en  per 
sec.  zal  worden  geëmitteerd.  Voor  onze  gezuiverde  prae[)araten 
! caesium  blijkt  het  55  per  gram  en  per  sec.  te  zijn.  Bij  znlk  een 
gering  aantal  deeltjes  mag  men  een  photographisch  effect  eerst  na 
9 jaren  verwachten.  Het  is  dns  zeer  begrijpelijk,  dat  men  tot 
dusver  er  niet  in  slaagde  van  gezuiverd  caesium  eenig  effect  op 
een  gevoelige  plaat  te  zien. 
De  55  deeltjes  per  gram  en  per  sec.,  die  volgens  de  hypothese 
der  corpusculaire  aequi-valentie,  aan  zuiver  caesium  zouden  toekomen, 
kunnen  natuurlijk  niet  aan  het  caesium  als  zoodanig  eigen  zijn, 
doch  moeten  aan  de  verontreiniging  toebehooren,  die  uit  het  handels- 
praeparaat  door  de  zuivering  verwijderd  werd. 
De  zuivering  had  als  volgt  plaats: 
