I' 
Scheikunde.  — J.  Lifschitz;  „Volta-luminescentie” . 
(Aangeboden  door  de  Heeren  F.  M.  Jaeger  en  E.  Gohen). 
^ 1.  Bij  den  doorgang  van  eleetrisclie  stroomen  door  F7>/to’sche 
cellen  treden  vaak  lichtversciiijnselen  aan  de  electroden  op.  Dit 
„electroljtische”  of  beter  dit  „electrodenüciit”,  kan  zoowel  aan  de 
anode  als  aan  de  kathode  optreden  en  zoowel  bij  gebruik  van 
gelijk-  als  van  wisselstroom.  De  aard  van  het  uitgezonden  licht  is 
zelden,  en  dan  nog  slechts  onvoldoende,  onderzocht.  Dientengevolge 
kon  men  ook  omtrent  het  wezen  van  het  proces  tot  dusverre  nog  j 
slechts  weinig  zekers  zeggen.  Sommige  onderzoekers  (1,  2,  3)  hebben  | 
eenige  dezer  lichtverschijnselen  als  reactieluminescentie-verschijnselen  i 
geïnterpreteerd,  — dus  als  belioorende  tot  het  gebied  der  cherai- 
luminescentie.  Dit  zou  — indien  zulks  juist  zou  blijken  — daarom 
van  belang  zijn,  omdat  gelijk  bekend  is,  ionenreacties  bijna  nooit  met 
luminescentie  gepaard  plegen  te  gaan  (4,  5).  Bovendien  zijn  de  genoemde  j 
verschijnselen  in  spectroscopisch  en  electrochemisch  opzicht  van  betee-  j 
kenis.  De  bedoelde  lichtemissies  toch  zijn  stellig  niet  als  van  uitsluitend  i 
thermischen  aard  te  beschouwen.  Want,  gelijk  ook  vroegere  proeft  | 
nemers  reeds  hebben  opgemei-kt,  is  in  den  regel  het  liclitverschijnsel  ! 
des  te  intensiver,  naarmate  electrode  en  electrolyt  eene  lagere  tem-  j 
peratuur  hebben.  Vaak  ook  treedt  het  lichten  slechts  bij  zeer  I 
geringe  stroomsterkte  op.  Het  spectrum  is  meest  discontinu,  of  wel 
het  vertoont  tenminste  een  intensiteitsmaximum,  zooals  bij  warmte-  | 
straling  alleen  niet  mogelijk  is.  In  ieder  geval  kan  men  een  gloeien  ; 
van  het  electrodenmetaal  met  volkomen  zekerheid  van  de  eigenlijke  ! 
luminescentie  onderscheiden.  Wij  mogen  de  verschijnselen  in  het 
volgende  dus  wel  als  ,,Volta-luminescenties”  onderscheiden;  en  het 
zal  hier  blijken,  dat  deze  onder  elkaar  van  zeer  verschillende  geaard- 
heid zijn,  hoewel  zij  alle  anderzijds  in  de  volgende  opzichten  weer 
min  of  meer  overeenkomen  : 
1°.  Het  optreden  van  eene  belangrijke  vergrooting  van  den 
weerstand  der  cellen,  zoolang  ais  de  electrode  licht  uitzendt. 
2'.  Vorming  van  vaste  of  gasvormige,  soms  volkomen  den  stroora- 
doorgang  verhinderende  lagen  aan  de  lichtgevende  electrode. 
3“.  Vaak  kan  éen  abnormaal  verloop  der  electrolyse  geconstateerd 
worden. 
