I 
I 
643 
Ondanks  deze  punten  van  overeenkomst,  is  liet  toch  wenschelijk, 
om  de  kathodisclie  en  anodisclie  luminescentie  van  elkaar  gescheiden 
te  behandelen. 
i (I)  Kathodische  luminescentie.  (Wehnelt  interruptor, 
Chromoskoop  van  v.  Bolton). 
j ^ 2.  De  eerste  gegevens  omtrent  lichtverschijnselen,  en  wel  aan  de 
anode,  zooals  zij  in  den  WEHNEi.T-interrnptoi-  0[)treden,  zijn  afkom- 
! stig  van  Wehnei.t  (6)  zelve.  Voi.ler  en  Walthek  (7)  vonden  nn,  dat 
; men  veel  sterkere  lichletfecten  verkrijgt,  indien  men  de  kleinere 
I electrode  tot  kathode  maakt,  dns  de  interrnptor  andersom  inschakelt. 
! Men  neemt  dan  een  zeer  zuiver  S|)ectrnm  van  het  electrodenmetaal 
I waar  naast  de  waterstotlijnen.  De  verschijnselen  treden  ook  dan  op, 
j wanneer  de  cel  niet  als  interruptor,  das  zonder  inductieklos,  inge- 
! schakeld  wordt. 
Zonder  met  deze  waarnemingen  voldoende  rekening  te  honden 
beschreef  later  v.  Bolton  (8)  onder  den  naam  van  ,, Chromoskoop” 
eene  op  de  vorige  veel  gelijkende  inrichting,  die  voor  spectraal- 
analytische  doeleinden  geschikt  was.  Als  anode  deed  een  dikke 
platinadraad  dienst  of  een  platina  plaatje;  als  kathode  werd  een 
platinadraad  gebezigd,  of  een  staafje  van  het  spectraalanalj  lisch  te 
onderzoeken  metaal.  De  electrolyt  (H^SO^  of  beter  HNO,  1 : 4)  be- 
vatte in  het  eerste  geval  eene  kleine  hoeveelheid  van  de  Ie  onder- 
zoeken stof.  Slnit  men  nu  den  sti’oom  door  de  kathode  voorzichtig 
in  te  dompelen,  dan  verkrijgt  men  zeer  heldere  en  zuivere  spectra 
■ van  de  metalen,  die  als  electrode  of  in  den  electrolyt  aanwezig 
zijn,  daarnevens  H-lijnen  (vooral  Ha)  en  de  Na-D-lijn.  v.  Bolton 
gebruikte  eene  spanning  van  110  Volt;  hierbij  bedroeg  de  stroom- 
sterkte  in  zijn  electroljt-chromoskoop  0,15 — 0,3  Amp.,  in  zijn 
metaalchromoskoop  tot  2 Amp. 
Morse  (9)  onderzocht  het  licht  van  den  WEHNELT-interruptor  nauw- 
keuriger. Hij  gebruikte  wisselstroom  van  vrij  aanzienlijke  sterkte  eii 
vond,  dat  kathode  en  anode  lietzelfde  spectrum  geven;  evenwel  was 
het  kathodische  licht  veel  sterker  dan  het  anodische.  H-lijnen  nam 
hij  niet  waar.  De  verkregen  spectra  geleken  dan  weer  eens  meer 
op  het  boogspectrum,  dan  weer  meer  op  het  vonkenspectrum,  zonder 
dat  hij  hiervoor  eene  bevredigende  verklaring  geven  kon.  Er  zijn 
echter  steeds  karakteristieke  verschillen  tusschen  Wehnelt-  en 
vonkenspecirum,  resp.  Wehnelt-  en  boogspectrum.  Op  verdere 
waarnemingen  van  Morse  zullen  wij  later  terugkomen. 
Voor  het  onderzoek  van  de  kathode-spectra  is  de  opstelling 
